Ιταλός ζωγράφος, χαράκτης, σατιρικός ποιητής και μουσικός της εποχής του μπαρόκ. 

Γεννήθηκε στη Napoli. 

Ο πατέρας του τον πίεζε να γίνει δικηγόρος ή ιερέας και τον έβαλε σε ιερατική σχολή. Ωστόσο εκείνος έπαιρνε κρυφά μαθήματα ζωγραφικής από διάφορους καλλιτέχνες και τελικά αποβλήθηκε από τη σχολή λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος. 

Στα 17 του ο πατέρας του πέθανε και η οικογένεια περιέπεσε σε μεγάλη φτώχεια. 

Έγινε βοηθός ενός ζωγράφου, έζησε για λίγο στη Ρώμη (1634-36) και επέστρεψε στη Νάπολη, όπου άρχισε να φτιάχνει άγρια, σκοτεινά ορεινά τοπία, τα οποία θεωρούνται πρόδρομοι του ρομαντισμού. 

Ωστόσο δεν τα πήγε καλά οικονομικά. 

Στη δεκαετία του 40 εργάστηκε στη Φλωρεντία και τελικά από το 1649 εγκαταστάθηκε οριστικά στη Ρώμη. 

Μετά τις αρχικές δυσκολίες, γνώρισε επιτυχία με τη ζωγραφική του. 

Υπήρξε καταξιωμένος μουσικός, ηθοποιός, αλλά και σημαντικός σατιρικός ποιητής, καυτηριάζοντας σύγχρονούς του ποιητές, μουσικούς κλπ. και, μεταξύ άλλων παίρνοντας έντονα αντιπολεμικές θέσεις. 

Με την καυστική του σάτιρα δημιούργησε πολλούς εχθρούς. 

Η φιλοσοφία

Στη ζωγραφική η θεματολογία του είναι σκοτεινή και συχνά γκροτέσκα. 

Εκτός από τα άγρια τοπία, φιλοτέχνησε δραματικά μυθολογικά, ιστορικά, βιβλικά και αλληγορικά έργα διαλέγοντας ασυνήθιστες και συχνά μακάβριες σκηνές, αλλά και πολλές σκηνές μαγείας. 

Με τα παράδοξα, ζοφερά και ασυνήθιστα για την εποχή θέματα που διάλεγε, τα άγρια, βραχώδη φανταστικά τοπία του και τα σκοτεινά του χρώματα, θεωρείται πρόδρομος του ρομαντισμού. 

Οι ρομαντικοί καλλιτέχνες του 18^ου και των αρχών του 19^ου αιώνα τον θεωρούσαν ήρωά τους. 

Υπήρξε από τους πλέον αντισυμβατικούς καλλιτέχνες του 17^ου αιώνα.

Δύο αυτοπροσωπογραφίες