Γεννημένος στο Παρίσι, πέρασε ευτυχισμένα παιδικά χρόνια στο Περού με τη μητέρα του ως το 1854 (ο πατέρας του είχε πεθάνει). Όταν επέστρεψε στη Γαλλία, μετά το σχολείο, υπηρέτησε για 2 χρόνια στο ναυτικό. 

Το 1871 δουλεύει στο Παρίσι ως χρηματιστής. Αρχίζει να ζωγραφίζει στον ελεύθερο χρόνο του το 1873. Μέσω του Pissaro γνωρίζεται με τους ιμπρεσιονιστές και τον Cezanne, με τους οποίους εκθέτει το 1881 και 1882. 

Από το 1886 απομακρύνεται από τον ιμπρεσιονισμό. Τα καλοκαίρια ζωγραφίζει στην Pont-Aven στη Βρετάνη, όπου γνωρίζει επιτυχία. Ο Degas γίνεται η βασικότερη επιρροή του. 

Αυτοπροσωπογραφία

Συνδέεται με τους συμβολιστές, εμπνέεται από την «πρωτόγονη» αφρικάνικη και ασιατική τέχνη, ζωγραφίζει χρησιμοποιώντας μεγάλες, επίπεδες χρωματικές κηλίδες και γίνεται ένας από τους πρωτοπόρους μεταϊμπρεσιονιστές. 

 Το 1887, αν και φτωχός, ταξιδεύει στον Παναμά και τη Μαρτινίκα και επηρεάζεται από την κουλτούρα της δεύτερης. 

Όταν επιστρέφει στη Γαλλία γίνεται στενός φίλος με τον Van Gogh. Το 1888 μένουν μαζί ζωγραφίζοντας στην Arles για 9 εβδομάδες. Η συγκατοίκηση λήγει απότομα όταν Van Gogh κόβει το αυτί του.  

Το 1891 επισκέπτεται για πρώτη φορά την Ταϊτή και το 1895 εγκαθίσταται εκεί ως το θάνατό του, απογοητευμένος από την καλλιτεχνική σκηνή του Παρισιού. 

Εκρηκτική ιδιοσυγκρασία, ανήσυχο πνεύμα, γνώρισε τεράστια φήμη κυρίως μετά θάνατον. 

Τόσο με τη θεματολογία του (άλλοτε ρεαλιστική και άλλοτε μεταφυσική, συχνά επηρεασμένη από μύθους και δοξασίες των ιθαγενών), όσο και το εικαστικό του ύφος (πλούσια χρώματα, κατάργηση της προοπτικής), επηρέασε όσο λίγοι τη μοντέρνα τέχνη.