Έλληνας ζωγράφος, χαράκτης και αγιογράφος γεννημένος στη Λάρισα. 

Έδειξε από μικρός κλίση στο σχέδιο, έκανε ιδιωτικά μαθήματα και από το 1915 έως το 1921 σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. 

Άρχισε να εκθέτει ήδη από το 1921 (ατομική στη Λάρισα). 

Αρχικά εργάστηκε για βιοποριστικούς λόγους σε διαφημιστική εταιρία. 

Το 1925 διορίστηκε καθηγητής ιχνογραφίας στα Γρεβενά. 

Στο μεσοπόλεμο ήταν από τους ιδρυτές της πρωτοποριακής εικαστικής Ομάδας Τέχνη.

Το 1928 εξέδωσε το βιβλίο με χαρακτικά «Το σπίτι του Σβαρτς στα Αμπελάκια», από περιηγήσεις του στη Θεσσαλία. 

Το 1934 και 1940 πήρε μέρος στη Μπιενάλε Βενετίας και αργότερα σε άλλες Biennale (Αλεξάνδρεια και Sao Paolo). 

Αναδρομικές εκθέσεις του έγιναν το 1961 και στην Εθνική Πινακοθήκη το 1977. 

Έκανε και εικονογραφήσεις βιβλίων. Ο ίδιος ήταν σεμνός ως άνθρωπος. 

Είναι από τους χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της «Γενιά του 30». 

Η ζωγραφική του συχνά είναι «δισδιάστατη», με χαρακτηριστικό ύφος και ιδιόρρυθμη χρήση της προοπτικής. 

Προσπάθησε να συνδυάσει στοιχεία από τα μοντέρνα ευρωπαϊκά ρεύματα (κυρίως κυβισμό, αλλά και σουρεαλισμό) με τη λαϊκή παράδοση και τη βυζαντινή ζωγραφική. 

Βασικό θέμα του είναι το τοπίο, αλλά ζωγράφισε και γυμνά, νεκρές φύσεις και πορτρέτα.

Αυτοπροσωπογραφία