ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα RIOPELLE JEAN-PAUL (1923-2002). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα RIOPELLE JEAN-PAUL (1923-2002). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

JEAN-PAUL RIOPELLE (1923-2002)

 
 
Καναδός ζωγράφος και γλύπτης από το Κεμπέκ. 
 
 Πρώιμο έργο

Άρχισε μαθήματα σχεδίου το 1933. Οι γονείς του υποστήριξαν την κλίση του προς την τέχνη. 
 

 
Από το 1941 σπούδασε σε Πολυτεχνική σχολή του Μόντρεαλ μηχανική, αρχιτεκτονική και φωτογραφία. 
 

Στα 40ς ήταν μέλος της ομάδας Les Automatistes, που χρησιμοποιούσαν σουρεαλιστικές τεχνικές.
 

 
Μετά το 1945 αρχίζει να πειραματίζεται με την αφηρημένη τέχνη. 
 

 
Το 1947 εγκαθίσταται στο Παρίσι όπου συνδέεται σύντομα με τους σουρεαλιστές και κάνει την πρώτη του ατομική το 1949. Στον φιλικό του κύκλο εκεί περιλαμβάνονταν οι  Breton, Sam Francis και Beckett. 
 


Μετά από διαζύγιο σχετίστηκε με την επίσης αφηρημένη ζωγράφο Joan Mitchell και επηρέασαν ο ένας τον άλλον. Η θυελλώδης και δύσκολη σχέση τους (και λόγω αλκοόλ) τερματίστηκε το 1979. 
 

 
Ήδη στα τέλη των 40ς είχε απομακρυνθεί από τον σουρεαλισμό και ακολουθούσε τη λυρική αφαίρεση (συγγενής τάση με τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό). 
 

 
Τα γνωστότερα έργα του φιλοτεχνήθηκαν στα 50ς, όπου εγκατέλειψε τα πινέλα και δούλεψε αποκλειστικά με σπάτουλα, δημιουργώντας έργα που θυμίζουν ψηφιδωτά και χαρακτηρίζονται από πάμπολλα ενωμένα, πολύχρωμα τετράγωνα και τρίγωνα. Οι μεγάλου διατάσεων πίνακες γίνονται ανάγλυφοι λόγω της χρήσης μεγάλων ποσοτήτων χρώματος.
 

 
Από το 1952 παίρνει μέρος σε σημαντικές εκθέσεις και κερδίζει διακρίσεις. Το 1962 μάλιστα εκπροσώπησε τον Καναδά στη Μπιενάλε της Βενετίας.
 

 
Στα 60ς στράφηκε σε ακουαρέλες, χαρακτική, σχέδια με μελάνι σε χαρτί κ.ά., αλλά και σε γλυπτικές εγκαταστάσεις. 
 

 
Το 1972 επέστρεψε στο Κεμπέκ και δημιούργησε γλυπτά. 
 

 
Μερικά απ' αυτά, αλλά και ζωγραφικά έργα, ήταν επηρεασμένα από τις φόρμες των παγόβουνων. 
 

 
Το 1981 έγινε μεγάλη αναδρομική του έκθεση στο Pompidou στο Παρίσι. 
 

Από πολλούς θεωρείται ο σημαντικότερος Καναδός καλλιτέχνης του 20ού αιώνα.