ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα AMARAL ANTONIO HENRIQUE (1935-2015). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα AMARAL ANTONIO HENRIQUE (1935-2015). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

ANTONIO HENRIQUE AMARAL (1935-2015)


 

Βραζιλιάνος ζωγράφος και χαράκτης γεννημένος στο Sao Paulo. 

 


Αδελφή της γιαγιάς του ήταν η σημαντικότερη ίσως μοντέρνα Βραζιλιάνα ζωγράφος Tarsila do Amaral. 

 


Αρχικά σπούδασε νομικά στο εκεί πανεπιστήμιο. 

 



Το πάθος του για την τέχνη δημιουργήθηκε όταν είδε το 1951 την 1η Μπιενάλε του Sao Paulo. Άρχισε να παίρνει μαθήματα σχεδίου και το 1957 γράφτηκε σε σχολή χαρακτικής και συνέχισε σπουδές στη Νέα Υόρκη. 

 


Έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση το 1958. 

 


Χαρακτικά

Το 1964 έγινε στη Βραζιλία πραξικόπημα στρατιωτικών που κατέλυσε τη δημοκρατία. Από τότε η πολιτικοκοινωνική κατάσταση και οι επιπτώσεις της έγιναν σύνηθες θέμα της δουλειάς του. 

 


Μετά το 1967 στράφηκε στη ζωγραφική. Μεταξύ 1968-1975 έκανε τη γνωστότερη σειρά του, που απεικονίζει μπανάνες που «κακοποιούνται» από πιρούνια, μαχαίρια κλπ., υπαινισσόμενος βεβαίως το βάρβαρο δικτατορικό καθεστώς. 

 


Σχετίστηκε με το κίνημα Tropicalismo (μέσα 60ς), που δανειζόταν ποικίλα πολιτιστικά στοιχεία, προσπαθώντας από την συγχώνευσή τους να δημιουργήσει μια καθαρά βραζιλιάνικη τέχνη. Ήταν κυρίως μουσικό, αλλά ενεπλάκησαν σ’ αυτό και άλλες τέχνες. 

 


Μέχρι τον θάνατό του έζησε μεταξύ Sao Paulo και Νέας Υόρκης. 

 


Το εικαστικό του ύφος είναι φωτορεαλιστικό, με πολλές λεπτομέρειες. Χαρακτηρίζεται από «κοντινά πλάνα» ειδωμένα από  παράξενες γωνίες. 

 


Χρησιμοποιεί πράσινα και κίτρινα ως αναφορά στη βραζιλιάνικη σημαία. 

 


 


Αργότερα η τέχνη του έγινε πιο «δισδιάστατη» και στιλιζαρισμένη, με στοιχεία pop.