ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

JAMES ROSENQUIST (1933-2017)

Αμερικανός ζωγράφος, από τους γνωστότερους εκπροσώπους της pop art. 


Γεννήθηκε στη Βόρεια Ντακότα και μεγάλωσε στη Minneapolis. 


Η μητέρα του, που ζωγράφιζε, τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί με την τέχνη. 


Μεταξύ 1952-54 σπούδασε στην εκεί σχολή καλών τεχνών και το 1955 πήγε στη Νέα Υόρκη, όπου συνέχισε να σπουδάζει. Είχε μάλιστα καθηγητή τον George Grosz.


Για χρόνια ζωγράφιζε διαφημιστικές πινακίδες, βιτρίνες κλπ. 

 

Μετά το 1960 άφησε τη δουλειά αυτή, όταν ένας φίλος του σκοτώθηκε πέφτοντας από σκαλωσιά ενώ ζωγράφιζε, και αφοσιώθηκε στη ζωγραφική του. 

 Zone (1960-61) : Το πρώτο ποπ έργο του.


Εκεί εφάρμοσε τις τεχνικές που είχε μάθει στην προηγούμενη δουλειά του, αλλά και υιοθέτησε τα γιγάντια μεγέθη με τα οποία είχε συνηθίσει να εργάζεται. 


Στο έργο του, όπως και άλλοι καλλιτέχνες της pop art, ενσωμάτωσε τη «διαφημιστική» θεματολογία με κοινότοπα καταναλωτικά προϊόντα, καθημερινά αντικείμενα, αυτοκίνητα, μέρη από διαφημίσεις, αλλά και από τον τύπο (αεροπλάνα, εκλογές κλπ.), ενώ συνήθως χρησιμοποιούσε έντονα, συχνά εκτυφλωτικά χρώματα. 


Πρόσθετε όμως και στοιχεία σουρεαλισμού (όπως αποσπασματικές εικόνες, παράδοξες συνθέσεις κλπ.), αναφερόμενος στο εμφατικό και υπερβολικό στοιχείο των διαφημίσεων. 


Έκανε την πρώτη του έκθεση το 1962, ενώ το 1965 παρουσίασε ένα έργο σε μέγεθος δωματίου.

 





Έκανε επίσης και τοιχογραφίες με παρόμοια αισθητική.

 

Το 2009 μια μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε το σπίτι, το εργαστήριο και πολλά έργα στην Φλόριντα, όπου ζούσε.





THEODORE ROUSSEL (1847-1926)

Γάλλος ζωγράφος και χαράκτης γεννημένος στη Βρετάνη. 


Άρχισε να ζωγραφίζει μάλλον αργά, το 1872, όταν τέλειωσε τη στρατιωτική του θητεία. 


Ήταν εντελώς αυτοδίδακτος. Αρχικά ζωγράφιζε καθημερινές σκηνές μιμούμενος το ύφος παλιών δασκάλων.


Το 1878 μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου παντρεύτηκε αγγλίδα και έζησε σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. 


Το 1885 γνώρισε τον Whistler, ο οποίος έγινε φίλος και μέντοράς του για όλη του τη ζωή. 

 

Το 1887 έκανε την πρώτη του έκθεση, όπου παρουσίασε το «Κορίτσι που διαβάζει», ένα γυμνό σε φυσικό μέγεθος, που αντιμετωπίστηκε ως σκάνδαλο από τον τύπο. Μοντέλο του ήταν ένα μοντέλο πολλών ζωγράφων, με το οποίο μάλιστα είχε ερωτική σχέση. 


Ωστόσο η αρνητική αυτή διαφήμιση συνέβαλλε στο να γίνει γνωστός και να απογειώσει την καριέρα του. Αργότερα ο βρετανός ζωγράφος Orpen το χαρακτήρισε «το καλύτερο γυμνό της εποχής του». 


Λίγα χρόνια αργότερα, επιτυχημένος πλέον, αγόρασε σπίτι στο Λονδίνο και ζωγράφισε ατμοσφαιρικά τοπία, συνήθως από περιοχές κοντά στον Τάμεση, θαλασσογραφίες κλπ. 


Διδάχτηκε επίσης χαρακτική από τον Whistler και εξελίχθηκε σε πρωτοπόρο της έγχρωμης χαρακτικής στη Βρετανία.






Αυτοπροσωπογραφία


NATALIA GONCHAROVA (1881-1962)

Ρωσίδα ζωγράφος της Πρωτοπορίας, εικονογράφος, σκηνογράφος, σχεδιάστρια ρούχων και συγγραφέας. 


Γεννήθηκε σε μορφωμένη οικογένεια, ήταν απόγονος του Pushkin και ο πατέρας της ήταν αρχιτέκτονας. 


Το 1892 μετακόμισαν στη Μόσχα. 


Ενδιαφερόταν για ζωολογία, ιστορία, ιατρική, βοτανική, τελικά όμως αποφάσισε να γίνει γλύπτρια. 


Σπούδασε στο Moscow Institute από το 1901, άρχισε να εκθέτει από το 1903 και το 1904 κέρδισε ασημένιο μετάλλιο. Έφυγε από εκεί το 1909 δίχως να πάρει πτυχίο, διότι αυτό δεν δινόταν σε γυναίκες (!) 


Στη σχολή γνώρισε τον Mikhail Larionov, επίσης μέλος της Ρωσικής Πρωτοπορίας, με τον οποίο έζησε έως τον θάνατό της. 


Συνέχισε σπουδές σε ιδιωτικά εργαστήρια, όπου επιτρεπόταν να δουλεύει με γυμνά μοντέλα (απαγορευόταν στις γυναίκες στις επίσημες σχολές). 


Με τον Larionov και άλλους νεαρούς καλλιτέχνες που είχαν αποβληθεί από τη σχολή λόγω των μοντέρνων τάσεών τους, ίδρυσαν την πρώτη ομάδα μοντέρνας τέχνης στη Ρωσία Jack of Diamonds  (πρώτη έκθεσή τους το 1910). 


Από το 1912 εξέθετε με ένα άλλο, ακόμα πιο πρωτοποριακό γκρουπ με το όνομα Donkey’s Tale. 


Επηρεαζόταν από τον κυβισμό και τη ρωσική λαϊκή τέχνη και εικόνες. Η έκθεση της ομάδας προκάλεσε σκάνδαλο και λογοκρισία, ιδίως οι θρησκευτικοί της πίνακες, επειδή είχαν μοντέρνο ύφος και επειδή οι γυναίκες δεν επιτρεπόταν να φιλοτεχνούν εικόνες.


Ήταν από τους πρωτοπόρους του ρωσικού κυβο-φουτουρισμού και σ’ αυτό το ύφος δημιούργησε μερικά από τα γνωστότερα έργα της. 


Από το 1911 επινόησαν με τον Larionov ένα κίνημα που αποκάλεσαν Rayonism, ενώ οργάνωναν διαλέξεις και άλλες εκδηλώσεις που προκαλούσαν σκάνδαλα. 

 

 


Παράλληλα εργαζόταν ως εικονογράφος και γραφίστας. 

 

Υπήρξε από τις σημαντικότερες και επιδραστικότερες μορφές της ρωσικής πρωτοπορίας και προσπάθησε να γεφυρώσει τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό με την ανατολική παράδοση. 

 

Σκηνικό

Ήταν επίσης γνωστή για την συχνά σοκαριστική για την εποχή δημόσια συμπεριφορά και εμφάνισή της (κυκλοφορούσαν με τον Larionov με ιερογλυφικά και λουλούδια ζωγραφισμένα στα πρόσωπα, εμφανιζόταν δημόσια γυμνόστηθη με σύμβολα στο στήθος κλπ.) 


Στην Ευρώπη εξέθετε με την εξπρεσιονιστική ομάδα Γαλάζιος Καβαλάρης. Από το 1915 σχεδίαζε κοστούμια και σκηνικά για μπαλέτα συνεργαζόμενη με Diaghilev, Stravinsky κ.ά. 

 

Σχέδιο για κοστούμι 



 

Από το 1914 ζούσαν και στο Παρίσι, όπου εγκαταστάθηκαν μόνιμα το 1921. 



Πρωτοστάτησε στο κίνημα του Νεοπριμιτιβισμού, που υποστήριζε την ανάμειξη διαφορετικών στιλ και παραδόσεων. 


Μεταξύ 1922-26 σχεδίασε ρούχα με πολύ ιδιαίτερο ύφος. 


Το 1938 πήρε γαλλική υπηκοότητα. Με τον Larionov παντρεύτηκαν μόλις το 1955 για νομικούς λόγους. 


Γοητευόταν εξ ίσου από τη ζωή στην πόλη και στη φύση, ενώ σε αυτοπροσωπογραφίες ή φωτογραφίες της εμφανιζόταν άλλοτε ως αστή, άλλοτε ως χωρική και γενικώς υποδυόταν διάφορους «ρόλους» που σχετίζονταν με ό,τι διαμόρφωσε την ταυτότητά της. 

 Αυτοπροσωπογραφία