Σουηδός
καλλιτέχνης που γεννήθηκε στο Sao Paolo της Βραζιλίας και εκφράστηκε με
ποικίλους τρόπους.
Το 1939 στάλθηκε στη Στοκχόλμη για να επισκεφτεί συγγενείς.
Έμεινε εκεί στον Β’ παγκόσμιο, σπούδασε και εργάστηκε αρχικά ως συγγραφέας,
κριτικός και δημοσιογράφος.
Το 1953 έκανε την πρώτη του έκθεση, που αποτελείτο
από ένα σχέδιο με πενάκι που κάλυπτε ένα ολόκληρο δωμάτιο. Την ίδια χρονιά
δημοσίευσε ένα μανιφέστο για την «concrete poetry”, ποίηση που μεταξύ άλλων «παίζει» με
τα ίδια τα τυπογραφικά στοιχεία.
Το 1956 πήγε στο Παρίσι, όπου έζησε για 3
χρόνια.
Στη συνέχεια πήγε στη Νέα Υόρκη, όπου συνεργάστηκε με πολύ διαφορετικούς
καλλιτέχνες.
Το 1962 πήρε μέρος στην ιστορική έκθεση New Realists, ενώ το 1964 συμμετείχε στη Μπιενάλε
της Βενετίας.
Το 1966 πήρε μέρος σε πειραματικές performances που συνδύαζαν τέχνη και τεχνολογία.
Ως
τον πρόωρο θάνατο του έκανε 4 ατομικές εκθέσεις στη γκαλερί της Νέας Υόρκης με την
οποία συνεργαζόταν μόνιμα.
Το 1973 έγραψε ένα θεατρικό έργο με θέμα το σκάνδαλο
του Watergate και είχε μια αναδρομική έκθεση στη Φιλαδέλφεια.
Συνεργάστηκε
επίσης με το σουηδικό underground σατιρικό περιοδικό Puss.
Πέθανε από καρκίνο μόλις 47 ετών.
Πολυσχιδής
και ανήσυχος καλλιτέχνης, άλλαζε διαρκώς ύφος και μέσα έκφρασης, ήταν
πολιτικοποιημένος και ενίοτε σουρεαλιστής και δέχτηκε αντικρουόμενες κριτικές.
Πολλές φορές το ύφος του είναι παιγνιώδες.
Μεταξύ πολλών άλλων χρησιμοποίησε συχνά κολλάζ, επηρεάστηκε από τα κόμικς, έφτιαξε "ψεύτικα" επιτραπέζια παιχνίδια, "έπαιξε" με χάρτες, φιλοτέχνησε γλυπτά κλπ.
Αυτοπροσωπογραφία
