Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης, που διατήρησε στοιχεία του Γοτθικού στιλ. 

Γεννήθηκε μεταξύ 1430-35 στη Βενετία σε οικογένεια ζωγράφων. 

Γνωρίζουμε λίγα για τη ζωή του. Μαθήτευσε σε εργαστήρια άλλων ζωγράφων και μετά πήγε στην Padova.

Το 1457 φυλακίστηκε για 6 μήνες λόγω μιας ερωτικής ιστορίας με παντρεμένη γυναίκα.

Το 1459 πήγε σε πόλη της σημερινής Κροατίας, που τότε ήταν ενετική. Πρέπει επίσης να εργάστηκε και σε άλλες πόλεις. 

Δούλεψε αποκλειστικά με τέμπερα, παρά το ότι στην εποχή του το λάδι γινόταν όλο και πιο δημοφιλές. 

Παράδοξη λεπτομέρεια του παραπάνω έργου

Έδειχνε ιδιαίτερη αγάπη για τα διακοσμητικά στοιχεία. 

Γενικά δεν ήταν ανοιχτός στις τάσεις της εποχής του. Ενώ το σύγχρονο αναγεννησιακό γούστο έτεινε προς το νατουραλιστικό ύφος, εκείνος επέμεινε στο λεγόμενο Διεθνές Γοτθικό Στιλ.

Τα κτίσματά του μοιάζουν να είναι διακοσμημένα με πολύτιμους λίθους και τα περιβάλλοντα φορτισμένα με αλληγορικές λεπτομέρειες. Τα τοπία στο βάθος είναι καταπράσινα, υπάρχουν φυτικά διακοσμητικά μοτίβα, λεπτομερείς απομιμήσεις επιφανειών (ξύλα με ραγίσματα κλπ.) και άλλα. 

Η δουλειά του βασίζεται σε «καθαρές» φόρμες, ενώ χρησιμοποιεί τεχνικές trompe-l’oeil (οφθαλμαπάτης) που θυμίζουν τη βόρεια ζωγραφική παράδοση (Ολλανδία, Γερμανία κλπ.) 

Τα θέματά του είναι σχεδόν αποκλειστικά θρησκευτικά (κυρίως με την Παναγία). 

Η σημασία στη λεπτομέρεια, ακόμα και στην πιο "ενοχλητική" (πληγές, έντομα κλπ.) έκαναν και σύγχρονούς του ακόμα να χαρακτηρίσουν την τέχνη του "γκροτέσκα".

Ωστόσο δεχόταν σε όλη του τη ζωή παραγγελίες που ικανοποιούσαν το γούστο αυτών που του τις έκαναν.

Μετά το θάνατό του η τέχνη του βρέθηκε εκτός μόδας. Αναβίωσε για πρώτη φορά τον 19ο αιώνα, χάρη στο θαυμασμό που έτρεφαν προς αυτόν οι προραφαηλίτες και ιδιαίτερα ο Burne-Jones. 

Μετά η δουλειά του ξεχάστηκε πάλι, για να αναβιώσει ξανά το ενδιαφέρον γι' αυτήν στη σύγχρονη εποχή.