← Επιστροφή στο αρχείο

ANNA LESZNAI (1885-1966)


Ουγγαρέζα συγγραφέας, ζωγράφος, ντιζάινερ και σημαντική προσωπικότητα της ουγγρικής πρωτοπορίας. 


Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη σε εξέχουσα οικογένεια και μεγάλωσε σε μικρή πόλη της σημερινής Σλοβακίας σε κτήμα που τους ανήκε. 


Πολυτάλαντη, διακρίθηκε τόσο στον εικαστικό όσο και στον συγγραφικό χώρο. 


Σπούδασε τέχνη αρχικά στη Βουδαπέστη και μετά στο Παρίσι. 


Το 1909 έγινε μέλος ουγγρικής πρωτοποριακής ομάδας, με την οποία εξέθεσε πρώτη φορά δουλειά της το 1911. Το έργο της εμπνεόταν από την ουγγρική λαϊκή τέχνη και την ευρωπαϊκή πρωτοπορία. 

Σχέδια για μοτίβα

Άρχισε να δημοσιεύει κείμενά της (δοκίμια, ποίηση και δικά της παραμύθια) από το 1908, ενώ υπήρξε μέλος αντίστοιχης λογοτεχνικής ομάδας συγγραφέων και διανοουμένων. Ήταν μάλιστα φίλη με τους ιδρυτές της, τον μαρξιστή φιλόσοφο Lukacs και τον θεωρητικό κινηματογράφου Bela Balazs. 


Αντίθετα από τις γυναίκες της εποχής της ήταν μποέμικος τύπος τόσο ως πνεύμα όσο και στον τρόπο ζωής. 


Παντρεύτηκε στα 17 της, έκανε ένα γιο και αμέσως μετά πήρε διαζύγιο. Το 1913 παντρεύτηκε έναν σημαντικό προοδευτικό κοινωνιολόγο και ιστορικό και μετά υπουργό της πρώτης ουγγρικής δημοκρατίας. Χώρισαν το 1918, αλλά παρέμειναν φίλοι σε όλη τους τη ζωή. 


Το 1919 εγκαταστάθηκε στη Βιέννη με τον κατά 15 χρόνια μικρότερο σύντροφό της, καλλιτέχνη και παιδικό εικονογράφο, και το 1939, λόγω της ναζιστικής λαίλαπας (η μητέρα της ήταν εβραία), εγκαταστάθηκαν στη Νέα Υόρκη. 


Εκεί συνέχισε να ασχολείται με την καλλιτεχνική εκπαίδευση, όπως έκανε στην πατρίδα της και να δίνει διαλέξεις και μαθήματα για την ουγγρική τέχνη. 


Το 1946 άνοιξε σχολή τέχνης. 


Το 1965 κυκλοφόρησε ένα αυτοβιογραφικό της μυθιστόρημα.


 Οι πίνακές της συχνά απεικονίζουν ουγγρικές καθημερινές στιγμές
και διαθέτουν φρεσκάδα και παιδικότητα. 

Δημιούργησε πολλά μοτίβα για καλύμματα βιβλίων, υφάσματα κλπ. με φυτικά και ζωικά θέματα.  




:

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

ANNA LESZNAI (1885-1966)


Ουγγαρέζα συγγραφέας, ζωγράφος, ντιζάινερ και σημαντική προσωπικότητα της ουγγρικής πρωτοπορίας. 


Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη σε εξέχουσα οικογένεια και μεγάλωσε σε μικρή πόλη της σημερινής Σλοβακίας σε κτήμα που τους ανήκε. 


Πολυτάλαντη, διακρίθηκε τόσο στον εικαστικό όσο και στον συγγραφικό χώρο. 


Σπούδασε τέχνη αρχικά στη Βουδαπέστη και μετά στο Παρίσι. 


Το 1909 έγινε μέλος ουγγρικής πρωτοποριακής ομάδας, με την οποία εξέθεσε πρώτη φορά δουλειά της το 1911. Το έργο της εμπνεόταν από την ουγγρική λαϊκή τέχνη και την ευρωπαϊκή πρωτοπορία. 

Σχέδια για μοτίβα

Άρχισε να δημοσιεύει κείμενά της (δοκίμια, ποίηση και δικά της παραμύθια) από το 1908, ενώ υπήρξε μέλος αντίστοιχης λογοτεχνικής ομάδας συγγραφέων και διανοουμένων. Ήταν μάλιστα φίλη με τους ιδρυτές της, τον μαρξιστή φιλόσοφο Lukacs και τον θεωρητικό κινηματογράφου Bela Balazs. 


Αντίθετα από τις γυναίκες της εποχής της ήταν μποέμικος τύπος τόσο ως πνεύμα όσο και στον τρόπο ζωής. 


Παντρεύτηκε στα 17 της, έκανε ένα γιο και αμέσως μετά πήρε διαζύγιο. Το 1913 παντρεύτηκε έναν σημαντικό προοδευτικό κοινωνιολόγο και ιστορικό και μετά υπουργό της πρώτης ουγγρικής δημοκρατίας. Χώρισαν το 1918, αλλά παρέμειναν φίλοι σε όλη τους τη ζωή. 


Το 1919 εγκαταστάθηκε στη Βιέννη με τον κατά 15 χρόνια μικρότερο σύντροφό της, καλλιτέχνη και παιδικό εικονογράφο, και το 1939, λόγω της ναζιστικής λαίλαπας (η μητέρα της ήταν εβραία), εγκαταστάθηκαν στη Νέα Υόρκη. 


Εκεί συνέχισε να ασχολείται με την καλλιτεχνική εκπαίδευση, όπως έκανε στην πατρίδα της και να δίνει διαλέξεις και μαθήματα για την ουγγρική τέχνη. 


Το 1946 άνοιξε σχολή τέχνης. 


Το 1965 κυκλοφόρησε ένα αυτοβιογραφικό της μυθιστόρημα.


 Οι πίνακές της συχνά απεικονίζουν ουγγρικές καθημερινές στιγμές
και διαθέτουν φρεσκάδα και παιδικότητα. 

Δημιούργησε πολλά μοτίβα για καλύμματα βιβλίων, υφάσματα κλπ. με φυτικά και ζωικά θέματα.  




Σχόλια