← Επιστροφή στο αρχείο

PEDRO FIGARI (1861-1938)


 

 Ουρουγουανός ζωγράφος, συγγραφέας, δικηγόρος και πολιτικός. 

 


Γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο και, αν και έδειξε από το σχολείο ενδιαφέρον για την τέχνη, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ως δικηγόρος. 

 


Πήρε το πτυχίο του το 1886. Υπερασπίζοντας φτωχούς σε δικαστήρια ήρθε σε επαφή με κοινωνικά προβλήματα, τα οποία αργότερα θα αναδείκνυε στη ζωγραφική του. 

 


Μετά το πτυχίο έκανε μαθήματα ζωγραφικής σε Ιταλό ζωγράφο, παντρεύτηκε και πήγε στη Γαλλία. Εκεί γνώρισε τον μετα-ιμπρεσιονισμό και επηρεάστηκε.

 

 

 

Όταν επέστρεψε στην Ουρουγουάη ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και τη δικηγορία, αλλά και μπήκε στην πολιτική. Βοήθησε στην ίδρυση της Σχολής Καλών Τεχνών, ήταν βουλευτής και μέλος ή πρόεδρος διαφόρων πολιτιστικών φορέων. 

 


Τα έργα που έκανε έως το 1921 παράλληλα με τις άλλες του δραστηριότητες, ήταν κυρίως ακουαρέλες ή μικρά σχέδια με λάδι. Μόνο μετά τα 60 του, από το 1921 ασχολήθηκε πλήρως με την τέχνη. 

 


Μετακόμισε στο Μπουένος Άιρες και ξεπέρασε τις μέχρι τότε ιταλικές του επιρροές. Κατέγραψε το τοπίο και την ζωή των gaucho, αλλά και τις γιορτές, τις τελετές και τα καρναβάλια της κοινότητας των μαύρων της χώρας. 

 


Το 1925 επέστρεψε στο Παρίσι και συνέχισε να ζωγραφίζει από μνήμης πλέον παρόμοια θέματα. Τότε πλέον αναγνωρίστηκε ως ζωγράφος. 

 


Ζωγραφίζοντας κυρίως από μνήμης, προσπάθησε να πιάσει θέματα της καθημερινής ζωής της νότιας Αμερικής όπως τα θυμόταν από την παιδική του ηλικία. 

 


Πρώιμος μοντερνιστής, αδιαφορούσε για την δημιουργία ψευδαίσθησης βάθους στα έργα του και δημιούργησε προσωπικό ύφος που τείνει προς την παιδικότητα και το ναϊφ.

 


Είναι από τους πρώτους στην ήπειρό του που απομακρύνθηκε από τα ευρωπαϊκά πρότυπα, αρνήθηκε τον ρεαλισμό και έδωσε βάρος στο προσωπικό ύφος και την γενική ατμόσφαιρα των χωρών αυτών.


 


 




Αυτοπροσωπογραφία

:

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

PEDRO FIGARI (1861-1938)


 

 Ουρουγουανός ζωγράφος, συγγραφέας, δικηγόρος και πολιτικός. 

 


Γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο και, αν και έδειξε από το σχολείο ενδιαφέρον για την τέχνη, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ως δικηγόρος. 

 


Πήρε το πτυχίο του το 1886. Υπερασπίζοντας φτωχούς σε δικαστήρια ήρθε σε επαφή με κοινωνικά προβλήματα, τα οποία αργότερα θα αναδείκνυε στη ζωγραφική του. 

 


Μετά το πτυχίο έκανε μαθήματα ζωγραφικής σε Ιταλό ζωγράφο, παντρεύτηκε και πήγε στη Γαλλία. Εκεί γνώρισε τον μετα-ιμπρεσιονισμό και επηρεάστηκε.

 

 

 

Όταν επέστρεψε στην Ουρουγουάη ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και τη δικηγορία, αλλά και μπήκε στην πολιτική. Βοήθησε στην ίδρυση της Σχολής Καλών Τεχνών, ήταν βουλευτής και μέλος ή πρόεδρος διαφόρων πολιτιστικών φορέων. 

 


Τα έργα που έκανε έως το 1921 παράλληλα με τις άλλες του δραστηριότητες, ήταν κυρίως ακουαρέλες ή μικρά σχέδια με λάδι. Μόνο μετά τα 60 του, από το 1921 ασχολήθηκε πλήρως με την τέχνη. 

 


Μετακόμισε στο Μπουένος Άιρες και ξεπέρασε τις μέχρι τότε ιταλικές του επιρροές. Κατέγραψε το τοπίο και την ζωή των gaucho, αλλά και τις γιορτές, τις τελετές και τα καρναβάλια της κοινότητας των μαύρων της χώρας. 

 


Το 1925 επέστρεψε στο Παρίσι και συνέχισε να ζωγραφίζει από μνήμης πλέον παρόμοια θέματα. Τότε πλέον αναγνωρίστηκε ως ζωγράφος. 

 


Ζωγραφίζοντας κυρίως από μνήμης, προσπάθησε να πιάσει θέματα της καθημερινής ζωής της νότιας Αμερικής όπως τα θυμόταν από την παιδική του ηλικία. 

 


Πρώιμος μοντερνιστής, αδιαφορούσε για την δημιουργία ψευδαίσθησης βάθους στα έργα του και δημιούργησε προσωπικό ύφος που τείνει προς την παιδικότητα και το ναϊφ.

 


Είναι από τους πρώτους στην ήπειρό του που απομακρύνθηκε από τα ευρωπαϊκά πρότυπα, αρνήθηκε τον ρεαλισμό και έδωσε βάρος στο προσωπικό ύφος και την γενική ατμόσφαιρα των χωρών αυτών.


 


 




Αυτοπροσωπογραφία

Σχόλια