Ινδός ζωγράφος και δάσκαλος τέχνης, από τους βασικούς εισηγητές της μοντέρνας τέχνης στη χώρα του. 

Γεννήθηκε σε χωριό της επαρχίας  Καρνατάκα σε φτωχή οικογένεια. Παράλληλα με τις αγροτικές απασχολήσεις έφτιαχναν παιχνίδια για να ενισχύσουν το εισόδημά τους. 

Στα 14 έγινε δάσκαλος στο σχολείο της περιοχής. Ένας επιθεωρητής εντόπισε το ταλέντο του στη ζωγραφική (εξηγούσε με σχέδια στους μαθητές ένα ινδικό έπος) και τον βοήθησε να αρχίσει σπουδές τέχνης. 

Το κουραστικό και μονότονο κλίμα στη σχολή τον απογοήτευσε και την εγκατέλειψε. 

Εργάστηκε σε φωτογραφείο, το αφεντικό του όμως τον έπεισε να συνεχίσει την τέχνη. Το 1933 πήγε στη Βομβάη, όπου έκανε σοβαρές σπουδές ως το 1938. 

Ήταν καλός δάσκαλος και από το 1940 ήδη δίδασκε τέχνη σε πανεπιστήμια (υπήρξε μάλιστα και πρύτανης) ως το 1984.  

Έγινε γνωστός ως ζωγράφος και συμμετείχε σε πρωτοποριακές καλλιτεχνικές ομάδες της πόλης.  

Αρχικά επηρεάστηκε από τις «δισδιάστατες» ινδικές μινιατούρες. 

Το 1949-50 ταξίδεψε στην Ευρώπη, όπου μελέτησε και διδάχτηκε για 5 μήνες δυτική τέχνη στο Παρίσι. 

Μετά την επιστροφή του αρχίζει να εισάγει δυτικά στοιχεία στην τέχνη του, ενώ ταυτόχρονα μελετά βαθύτερα την ινδική κουλτούρα. 

Διδάχτηκε κλασικό ινδικό χορό, γεγονός που επηρέασε την τέχνη του. 

Η ζωγραφική του γινόταν όλο και πιο ελεύθερη και μετά το 1959 κατέληξε σε ένα ύφος που βασίζεται στις γραμμές και το σχέδιο, ενώ οι φιγούρες είναι απλοποιημένες και αφαιρετικές και οι συνθέσεις ασυνήθιστες. 

Αρχικά τα θέματά του ήταν παρμένα από τις γιορτές και την κοινωνική ζωή της περιοχής του, ενώ αργότερα επεκτάθηκαν σε σκηνές καθημερινής ζωής συνηθισμένων ανθρώπων, αλλά και επιρροές από τοπικά και διεθνή γεγονότα (πολέμους, φυσικές καταστροφές κλπ.) 

Τα τελευταία του χρόνια προσπάθησε να αποδώσει εικαστικά τα βασικά στοιχεία της φύσης. Εξέθεσε στην πατρίδα του και στο εξωτερικό και πήρε μέρος στη Μπιενάλε της Βενετίας το 1955. Μετά το 1965 ήταν γνωστός και στη δύση. 

 Γενικά η τέχνη του πέρασε από πολλά διαφορετικά στάδια και άλλαξε πολλές φορές.

Αυτοπροσωπογραφία