Ιταλός μανιεριστής ζωγράφος της ύστερης Αναγέννησης. 

 Είναι γνωστός με το παρατσούκλι του, που σημαίνει «Κόκκινος Φλωρεντίνος», λόγω των κόκκινων μαλλιών του. 

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και διδάχτηκε τέχνη μαζί με τον σύγχρονό του Pontormo στο εργαστήριο του Andrea del Sarto. Πολλοί θεωρούν ότι επηρεάστηκε περισσότερο από τον Pontormo παρά από τον δάσκαλό του.  

Από το 1521 περίπου άρχισε να παράγει τα πρώτα γνωστά του έργα. Το 1523 πήγε στη Ρώμη και επηρεάστηκε επίσης από τα έργα του Michelangelo και του Raphael που είδε εκεί. 

Την εγκατέλειψε το 1527 εξ αιτίας ενός πολέμου και το 1530 κατέληξε στην αυλή του Francis I, βασιλιά της Γαλλίας. Έμεινε εκεί ως τον θάνατό του. 

Μαζί με τον Primaticcio ήταν από τους πρώτους καλλιτέχνες της Σχολής του Fontainebleau, όπου περνούσε τον περισσότερο χρόνο του. 

Πέθανε στα 45 του. Ο Vasari λέει ότι αυτοκτόνησε, ωστόσο αυτό δεν είναι εξακριβωμένο. 

Το προσωπικό του ύφος δεν είχε εκτιμηθεί ιδιαίτερα στους αιώνες μετά τον θάνατό του, καθώς δεν υπήρξε τόσο νατουραλιστής όσο ορισμένοι από τους γνωστούς αναγεννησιακούς καλλιτέχνες. Ωστόσο τις τελευταίες δεκαετίες το ενδιαφέρον γι’ αυτό έχει αναζωπυρωθεί. 

Όντως στις φιγούρες του υπάρχει ένα είδος παραμόρφωσης και ιδιομορφίας. Το αριστούργημά του θεωρείται το altarpiece με θέμα την Αποκαθήλωση από τον Σταυρό, το οποίο βρίσκεται σε μικρή ιταλική πόλη.

Το έργο έχει περίπλοκη και πρωτότυπη για Αποκαθήλωση σύνθεση. Αργότερα ζωγράφισε ένα σκοτεινότερο έργο με το ίδιο θέμα. 

Φιλοτέχνησε κυρίως θρησκευτικά και μυθολογικά έργα, καθώς και πορτρέτα. 

Είναι εκπρόσωπος του ύφους που χαρακτηρίζεται ως πρώιμος μανιερισμός.