Χασάπικο με Φυγή στην Αίγυπτο

Ολλανδός ζωγράφος του λεγόμενου Βόρειου Μανιερισμού. 

Γεννήθηκε στο Άμστερνταμ και ήταν μαθητής του ζωγράφου Claesz. 

Αργότερα μετοίκησε στην Αμβέρσα, κέντρο τότε της ολλανδικής τέχνης, και έγινε μέλος της εκεί αδελφότητας καλλιτεχνών. 

Είχε τα παρατσούκλι Lange Piet (Ψηλός Πιτερ) λόγω του ύψους του. 

Το 1542 έγινε πολίτης της Αμβέρσας. Γύρω στο 1555 επέστρεψε στο Άμστερνταμ. 

Αρχικά έκανε έργα με θρησκευτικά θέματα. Στα 50ς όμως άρχισε να ζωγραφίζει ρεαλιστικές καθημερινές, «σπιτικές» σκηνές. 

Σ’ αυτές πρόσθετε λεπτομερείς απεικονίσεις επίπλων και, κυρίως, τροφών. Επίσης στο βάθος μερικών τέτοιων έργων υπάρχουν και βιβλικές σκηνές. Έτσι γίνεται ο πρώτος που «αναμειγνύει» τη νεκρή φύση, τις καθημερινές σκηνές και τα θρησκευτικά θέματα. 

Στα έργα του τα πρώτα δύο κυριαρχούν σαφώς επί του θρησκευτικού ή ιστορικού στοιχείου. Χαρακτηριστικός τίτλος τέτοιου έργου είναι «Χασάπικο με Φυγή στην Αίγυπτο». Παρόμοια έργα λειτουργούν ως αλληγορίες της αντίθεσης φυσικής και πνευματικής τροφής.

Οι πίνακές του είναι πολυπρόσωποι, «φορτωμένοι» και διαθέτουν πλήθος εκπληκτικών λεπτομερειών. 

Αργότερα ζωγράφισε ξανά θρησκευτικά έργα και altarpieces, τα περισσότερα απ’ αυτά όμως απ’ αυτά έχουν καταστραφεί από τους εικονοκλάστες, κυρίως καλβινιστές προτεστάντες, που κατέστρεφαν θρησκευτικές εικόνες θεωρώντας ότι συνδέονται με τον καθολικισμό. 

Επηρέασε σημαντικά την εξέλιξη της νεκρής φύσης, είδους χαρακτηριστικού της ολλανδικής ζωγραφικής.