← Επιστροφή στο αρχείο

FRANCISCO TOLEDO (1940-2019)


 

Μεξικανός ζωγράφος, γλύπτης και χαράκτης. 

 


Γεννημένος στην Πόλη του Μεξικό από γονείς ιθαγενείς Zapotec, σπούδασε τέχνη εκεί και στην Oaxaca, αλλά και στο Παρίσι, όπου γνωρίστηκε με τον Tamayo και τον Octavio Paz.

 


Όταν ήταν μόλις 19 χρονών εξέθεσε στο Τέξας και αναγνωρίστηκε άμεσα. 

 


Από τότε έχει εκθέσει σε πολλά μέρη του κόσμου (και στην Αθήνα). 

 


Μεταξύ 1960-65 έζησε στο Παρίσι και μετά επέστρεψε στο Μεξικό όπου παρέμεινε, εκτός από ένα διάστημα στα 70ς που έζησε στη Νέα Υόρκη.

 


 Το 1980 οργανώθηκε αναδρομική του έκθεση στην Πόλη του Μεξικό. 

 


Πήρε μέρος στη Biennale της Βενετία το 1997. 

 


Πρωτοστάτησε σε ακτιβιστικές καλλιτεχνικές δραστηριότητες (ίδρυση βιβλιοθηκών τέχνης, μουσείων κλπ.), αλλά αγωνίστηκε επίσης για να διατηρηθεί η κληρονομιά της Oaxaca, απ’ όπου καταγόταν, προσπαθώντας να εμποδίσει κτίσματα σε αρχαιολογικές τοποθεσίες, οργανώνοντας έκθεση διαμαρτυρίας για εξαφανίσεις φοιτητών το 2014 κλπ. 

 


Χρησιμοποίησε στη δουλειά του, εκτός από ζωγραφική, γλυπτική και χαρακτική, κεραμική και ύφασμα. 

 


Υπήρξε παραγωγικότατος. 

 


Τα θέματά εμπνέονται από τη μεξικάνικη παράδοση, μυθολογία και τέχνη, τη χλωρίδα και πανίδα του Μεξικό, αλλά συχνά είναι και ερωτικά.

 


 



Γλυπτό






Αυτοπροσωπογραφία

:

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

FRANCISCO TOLEDO (1940-2019)


 

Μεξικανός ζωγράφος, γλύπτης και χαράκτης. 

 


Γεννημένος στην Πόλη του Μεξικό από γονείς ιθαγενείς Zapotec, σπούδασε τέχνη εκεί και στην Oaxaca, αλλά και στο Παρίσι, όπου γνωρίστηκε με τον Tamayo και τον Octavio Paz.

 


Όταν ήταν μόλις 19 χρονών εξέθεσε στο Τέξας και αναγνωρίστηκε άμεσα. 

 


Από τότε έχει εκθέσει σε πολλά μέρη του κόσμου (και στην Αθήνα). 

 


Μεταξύ 1960-65 έζησε στο Παρίσι και μετά επέστρεψε στο Μεξικό όπου παρέμεινε, εκτός από ένα διάστημα στα 70ς που έζησε στη Νέα Υόρκη.

 


 Το 1980 οργανώθηκε αναδρομική του έκθεση στην Πόλη του Μεξικό. 

 


Πήρε μέρος στη Biennale της Βενετία το 1997. 

 


Πρωτοστάτησε σε ακτιβιστικές καλλιτεχνικές δραστηριότητες (ίδρυση βιβλιοθηκών τέχνης, μουσείων κλπ.), αλλά αγωνίστηκε επίσης για να διατηρηθεί η κληρονομιά της Oaxaca, απ’ όπου καταγόταν, προσπαθώντας να εμποδίσει κτίσματα σε αρχαιολογικές τοποθεσίες, οργανώνοντας έκθεση διαμαρτυρίας για εξαφανίσεις φοιτητών το 2014 κλπ. 

 


Χρησιμοποίησε στη δουλειά του, εκτός από ζωγραφική, γλυπτική και χαρακτική, κεραμική και ύφασμα. 

 


Υπήρξε παραγωγικότατος. 

 


Τα θέματά εμπνέονται από τη μεξικάνικη παράδοση, μυθολογία και τέχνη, τη χλωρίδα και πανίδα του Μεξικό, αλλά συχνά είναι και ερωτικά.

 


 



Γλυπτό






Αυτοπροσωπογραφία

Σχόλια