← Επιστροφή στο αρχείο

CHRIS OFILI (1968-



 Μαύρος βρετανός καλλιτέχνης από νιγηριανούς γονείς γεννημένος στο Μάντσεστερ.

 


Στα 11 του ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένεια και επέστρεψε στη Νιγηρία. 


Σπούδασε τέχνη στην πόλη του και μεταξύ 1988-1993 στο Λονδίνο στο Chelsea και στη Royal Academy.


Το 2000 επισκέφτηκε για πρώτη φορά το Trinidad και το 2005 μετακόμισε εκεί, όπου ζει έως σήμερα. 


Οι πρώτες του δουλειές ήταν επηρεασμένες από τους Basquiat, Baselitz κ.ά. Σύντομα βρήκε το προσωπικό του ύφος, πήρε μέρος στις περίφημες εκθέσεις του συλλέκτη και έμπορου τέχνης Saatchi και έγινε ένα από τα γνωστότερα μέλη των YBA (Young British Artists), που συζητήθηκαν πολύ στα 90ς. 

 



Το 1988 κέρδισε το Turner Prize, ενώ το 2003 εκπροσώπησε τη Βρετανία στην Μπιενάλε της Βενετίας.



Για κάποια περίοδο παρήγαγε πολύ μικρές σε μέγεθος ακουαρέλες με κεφάλια ανδρών και γυναικών, λουλούδια και πουλιά. 

Είναι όμως πολύ περισσότερο γνωστός από μεγάλα έργα στα οποία χρησιμοποιεί ποικίλα υλικά όπως πλαστικά χρώματα, ρητίνες, γκλίτερ, κόπρανα ζώων, κυρίως ελεφάντων κλπ. σε στρώματα, δημιουργώντας ένα είδος κολλάζ. 

Άποψη δωματίου που έχει δημιουργήσει στην Tate

Τα κόπρανα ελεφάντων χρησιμοποιούνται στερεοποιημένα είτε κολλημένα στο έργο είτε για να στηρίζουν ως βάσεις το έργο. 

 

Τα έργα του συχνά αναφέρονται στις λεγόμενες ταινίες blaxploitation, στο gangsta rap ή την πορνογραφία και θέτουν ερωτήματα πάνω σε φυλετικά ή σεξουαλικά στερεότυπα. 


Κάποια απ' αυτά του έχουν προκαλέσει σκάνδαλα (το 1999 π.χ. είχε μηνυθεί από τον συντηρητικό δήμαρχο της Νέας Υόρκης Giuliani επειδή είχε εκθέσει μία μαύρη Παναγία που περιστοιχιζόταν από την παραπάνω θεματολογία και υλικά). 

Holy Virgin

Μετά το 2005 και την εγκατάστασή του στο Trinidad δημιούργησε σειρά μπλε έργων εμπνευσμένων από το εκεί φολκλόρ.


Στα πρόσφατα έργα του δημιουργεί όμορφες εικόνες με μυθολογικά θέματα.


Γενικά στο δουλειά του κυριαρχεί το πλούσιο χρώμα και οι ποικίλες αναφορές στη μαύρη κουλτούρα.



Άποψη από έκθεσή του (2014)

Αυτοπροσωπογραφία



:

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

CHRIS OFILI (1968-



 Μαύρος βρετανός καλλιτέχνης από νιγηριανούς γονείς γεννημένος στο Μάντσεστερ.

 


Στα 11 του ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένεια και επέστρεψε στη Νιγηρία. 


Σπούδασε τέχνη στην πόλη του και μεταξύ 1988-1993 στο Λονδίνο στο Chelsea και στη Royal Academy.


Το 2000 επισκέφτηκε για πρώτη φορά το Trinidad και το 2005 μετακόμισε εκεί, όπου ζει έως σήμερα. 


Οι πρώτες του δουλειές ήταν επηρεασμένες από τους Basquiat, Baselitz κ.ά. Σύντομα βρήκε το προσωπικό του ύφος, πήρε μέρος στις περίφημες εκθέσεις του συλλέκτη και έμπορου τέχνης Saatchi και έγινε ένα από τα γνωστότερα μέλη των YBA (Young British Artists), που συζητήθηκαν πολύ στα 90ς. 

 



Το 1988 κέρδισε το Turner Prize, ενώ το 2003 εκπροσώπησε τη Βρετανία στην Μπιενάλε της Βενετίας.



Για κάποια περίοδο παρήγαγε πολύ μικρές σε μέγεθος ακουαρέλες με κεφάλια ανδρών και γυναικών, λουλούδια και πουλιά. 

Είναι όμως πολύ περισσότερο γνωστός από μεγάλα έργα στα οποία χρησιμοποιεί ποικίλα υλικά όπως πλαστικά χρώματα, ρητίνες, γκλίτερ, κόπρανα ζώων, κυρίως ελεφάντων κλπ. σε στρώματα, δημιουργώντας ένα είδος κολλάζ. 

Άποψη δωματίου που έχει δημιουργήσει στην Tate

Τα κόπρανα ελεφάντων χρησιμοποιούνται στερεοποιημένα είτε κολλημένα στο έργο είτε για να στηρίζουν ως βάσεις το έργο. 

 

Τα έργα του συχνά αναφέρονται στις λεγόμενες ταινίες blaxploitation, στο gangsta rap ή την πορνογραφία και θέτουν ερωτήματα πάνω σε φυλετικά ή σεξουαλικά στερεότυπα. 


Κάποια απ' αυτά του έχουν προκαλέσει σκάνδαλα (το 1999 π.χ. είχε μηνυθεί από τον συντηρητικό δήμαρχο της Νέας Υόρκης Giuliani επειδή είχε εκθέσει μία μαύρη Παναγία που περιστοιχιζόταν από την παραπάνω θεματολογία και υλικά). 

Holy Virgin

Μετά το 2005 και την εγκατάστασή του στο Trinidad δημιούργησε σειρά μπλε έργων εμπνευσμένων από το εκεί φολκλόρ.


Στα πρόσφατα έργα του δημιουργεί όμορφες εικόνες με μυθολογικά θέματα.


Γενικά στο δουλειά του κυριαρχεί το πλούσιο χρώμα και οι ποικίλες αναφορές στη μαύρη κουλτούρα.



Άποψη από έκθεσή του (2014)

Αυτοπροσωπογραφία



Σχόλια