Γερμανός ζωγράφος και χαράκτης. 

Γεννήθηκε στη Δρέσδη και ήταν γιος χαράκτη, από τον οποίο πήρε τα πρώτα μαθήματα. 

Η ζωή του υπήρξε ήσυχη και αφιερώθηκε στην τέχνη. 

Μεταξύ 1823-26 έμεινε στην Ιταλία. Από το 1828 ως το 1836 έζησε στο Meissen, μια μικρή πόλη κοντά στη γενέτειρά του, όπου εργαζόταν ως ντιζάινερ σε εργοστάσιο. 

Το 1841 διορίστηκε καθηγητής και επί κεφαλής του τμήματος τοπίου στην Ακαδημία της Δρέσδης και έμεινε στη θέση αυτή ως το 1877. 

Το 1874 έπαψε να ζωγραφίζει εξ αιτίας μιας ασθένειας των ματιών του. 

Η δουλειά του υπήρξε εξαιρετικά δημοφιλής στην εποχή του. 

Το έργο του κατατάσσεται στον ρομαντισμό, αλλά και στο λεγόμενο ύφος Biedermeier, μια τάση (σε όλες τις τέχνες) του πρώτου μισού του 19^ου αιώνα που απευθυνόταν στην αστική τάξη που τότε ανέβαινε οικονομικά και πληθυσμιακά και γινόταν κυρίαρχη. 

Ζωγράφισε κυρίως τοπία, στα οποία ωστόσο ενέτασσε ανθρώπινες φιγούρες, πάντοτε μικροσκοπικές, σαν να εκμηδενίζονται μπροστά στο μεγαλείο της υποβλητικής φύσης. 

Συχνά οι σκηνές που ζωγραφίζει αναφέρονται στη μεσαιωνική εποχή, καθώς ο ίδιος ενδιαφερόταν πολύ για την μεσαιωνική παράδοση και ιστορία.