Βρετανός ζωγράφος, κυρίως τοπιογράφος, γεννημένος στην Αγία Πετρούπολη. 

Ο πατέρας του ήταν ναυπηγός και εργαζόταν για τον τσάρο Πέτρο Ι, ο οποίος ήταν νονός του. 

Πήγε σχολείο στην Αγγλία από το 1727 και μετά επέστρεψε στη Ρωσία. 

Το 1746 πήγε στην Ιταλία, όπου έμεινε 2 χρόνια. Στη Ρώμη ήταν βοηθός του Γάλλου τοπιογράφου Vernet. 

Στη συνέχεια επέστρεψε στη Βρετανία. Στις δεκαετίες του 50 και του 60 δίδαξε σχέδιο σε σχολές τέχνης και άρχισε να έχει δικούς του μαθητές, ενώ έκανε μαθήματα και σε ευγενείς, μεταξύ των οποίων και οι δύο σημαντικότεροι υποστηρικτές της τέχνης και συλλέκτες την εποχή αυτή στη Βρετανία. 

Το 1760 πήρε μέρος στην πρώτη δημόσια έκθεση με έργα ζωντανών καλλιτεχνών, που οργανώθηκε από τη Society of Arts. 

Υπήρξε επιτυχημένος ως καλλιτέχνης. Ο γιος του John Robert έγινε επίσης τοπιογράφος. 

Ήταν πολύ καλός σχεδιαστής, όπως δείχνουν σχέδιά του πριν εγκατασταθεί στη Βρετανία, τα οποία έφτιαχνε με μελάνι ή/και μολύβι, ενώ μερικά είναι μονόχρωμα. 

Στη συνέχεια τα τοπία του έγιναν ευρύτερα και έδωσε βάρος στα αποτελέσματα του φωτός. 

Το 1785 εξέδωσε ένα φυλλάδιο όπου περιέγραφε τον τρόπο να «αναπτύσσει» κανείς τοπία από τυχαίες κηλίδες. Τίτλος του ήταν A New Method of Assisting the Invention in Drawing Original Compositions of Landscape.  

Η ιδέα προήλθε από κείμενα του Leonardo Da Vinci, που είχε μιλήσει για την καλλιτεχνική έμπνευση που μπορεί να προέλθει από τυχαίες κηλίδες στον τοίχο. 

Από την κηλίδα στην εξέλιξη σε κανονικό τοπίο

Έτσι έγινε ο πρόδρομος όχι μόνο του τυχαίου στην τέχνη, αλλά και της αφηρημένης τέχνης γενικότερα – έστω και μέσω κειμένων και όχι έργων. 

Μελέτη ουρανού

Το 1778 και 1782 εξέδωσε και άλλα 2 βιβλία περί τέχνης, που είχαν μεγάλη επίδραση στους πνευματικούς ανθρώπους της εποχής. 

Γενικά υπήρξε πειραματιστής καλλιτέχνης, πράγμα που φαίνεται τόσο από τα πολλά "blot landscapes" (τοπία που ξεκινούν από κηλίδες, συχνά τυχαίες) όσο και από τις διαφορετικές προσεγγίσεις του τοπίου στο έργο του.