← Επιστροφή στο αρχείο

THEODORE CHASSERIAU (1819-1856)



 

Εσθήρ

 

Γάλλος ρομαντικός ζωγράφος γεννημένος στον Άγιο Δομίνικο, που τότε ήταν ισπανική αποικία. 

 

Από το Macbeth του Σέξπιρ

Ο πατέρας του ήταν Γάλλος ταξιδευτής και τυχοδιώκτης, που είχε φτάσει εκεί 17 χρόνια πριν και η μητέρα του κόρη ενός μιγά κτηματία. 

 


Το 1820 η οικογένεια μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έδειξε από παιδί το ταλέντο του στο σχέδιο. 

 


Το 1830, 11 μόλις ετών, υπήρξε ο νεότερος που έγινε αποδεκτός στο εργαστήριο του διάσημου τότε Ingres. 

 

Ανδρομέδα

Έγινε ο αγαπημένος του μαθητής και τον θεωρούσε διάδοχό του. 

 


Αρχικά ζωγράφιζε νεοκλασικά, όπως ο δάσκαλός του. 

 


Όταν όμως ο Ingres έφυγε για τη Ρώμη το 1834, ο Chasseriau επηρεάστηκε άμεσα από τον Delacroix, του οποίου τα πλούσια χρώματα απεχθανόταν ο Ingres. 

 


Εξέθεσε πρώτη φορά στο Salon το 1836, στα 17 του, ένα ιστορικό έργο, το οποίο κέρδισε το τρίτο μετάλλιο στην κατηγορία του. 

 


Το 1840 πήγε κι αυτός στη Ρώμη, σχεδίασε τοπία, μελέτησε τους αναγεννησιακούς και συγκρούστηκε με τον Ingres, ο οποίος είχε πικραθεί από τη στροφή στο έργο του μαθητή του. 

 


Την περίοδο αυτή ζωγράφισε μυθολογικά έργα με βασικό στοιχείο το γυναικείο γυμνό, για το οποίο ανέπτυξε προσωπική άποψη. 

 


Ζωγράφισε επίσης πορτρέτα και θρησκευτικά θέματα και το 1843 εικονογράφησε μια εκκλησία στο Παρίσι. 

 



Ανάμεσα στους υποστηρικτές του ήταν και ο Theopile Gautier. 

 


Υπήρξε επίσης παραγωγικότατος σχεδιαστής, ενώ φιλοτέχνησε 18 χαρακτικά ως εικονογράφηση του Οθέλλου. 

 


Το 1846 έκανε το πρώτο ταξίδι του στην Αλγερία, επηρεάστηκε από τη χώρα και φιλοτέχνησε και αρκετά οριενταλιστικά έργα. 

 



Πέθανε μόλις 37 ετών. Η κακή υγεία του χειροτέρευσε πολύ λόγω της υπερκόπωσης από την εξαντλητική δουλειά σε δημόσιες τοιχογραφίες σε ναούς. 

 


Θεωρείται ότι προσπάθησε να συνδυάσει τον κλασικισμό του Ingres με τον πλούτο και τον ρομαντισμό του Delacroix. 

 


Με τη σειρά του επηρέασε τους Puvis de Chavannes και Moreau.

 


 

Μέρος από κατεστραμμένη στις ταραχές της Παρισινής Κομούνας τοιχογραφία του

 


 


 

Αυτοπροσωπογραφία στα 16 του 

:

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

THEODORE CHASSERIAU (1819-1856)



 

Εσθήρ

 

Γάλλος ρομαντικός ζωγράφος γεννημένος στον Άγιο Δομίνικο, που τότε ήταν ισπανική αποικία. 

 

Από το Macbeth του Σέξπιρ

Ο πατέρας του ήταν Γάλλος ταξιδευτής και τυχοδιώκτης, που είχε φτάσει εκεί 17 χρόνια πριν και η μητέρα του κόρη ενός μιγά κτηματία. 

 


Το 1820 η οικογένεια μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έδειξε από παιδί το ταλέντο του στο σχέδιο. 

 


Το 1830, 11 μόλις ετών, υπήρξε ο νεότερος που έγινε αποδεκτός στο εργαστήριο του διάσημου τότε Ingres. 

 

Ανδρομέδα

Έγινε ο αγαπημένος του μαθητής και τον θεωρούσε διάδοχό του. 

 


Αρχικά ζωγράφιζε νεοκλασικά, όπως ο δάσκαλός του. 

 


Όταν όμως ο Ingres έφυγε για τη Ρώμη το 1834, ο Chasseriau επηρεάστηκε άμεσα από τον Delacroix, του οποίου τα πλούσια χρώματα απεχθανόταν ο Ingres. 

 


Εξέθεσε πρώτη φορά στο Salon το 1836, στα 17 του, ένα ιστορικό έργο, το οποίο κέρδισε το τρίτο μετάλλιο στην κατηγορία του. 

 


Το 1840 πήγε κι αυτός στη Ρώμη, σχεδίασε τοπία, μελέτησε τους αναγεννησιακούς και συγκρούστηκε με τον Ingres, ο οποίος είχε πικραθεί από τη στροφή στο έργο του μαθητή του. 

 


Την περίοδο αυτή ζωγράφισε μυθολογικά έργα με βασικό στοιχείο το γυναικείο γυμνό, για το οποίο ανέπτυξε προσωπική άποψη. 

 


Ζωγράφισε επίσης πορτρέτα και θρησκευτικά θέματα και το 1843 εικονογράφησε μια εκκλησία στο Παρίσι. 

 



Ανάμεσα στους υποστηρικτές του ήταν και ο Theopile Gautier. 

 


Υπήρξε επίσης παραγωγικότατος σχεδιαστής, ενώ φιλοτέχνησε 18 χαρακτικά ως εικονογράφηση του Οθέλλου. 

 


Το 1846 έκανε το πρώτο ταξίδι του στην Αλγερία, επηρεάστηκε από τη χώρα και φιλοτέχνησε και αρκετά οριενταλιστικά έργα. 

 



Πέθανε μόλις 37 ετών. Η κακή υγεία του χειροτέρευσε πολύ λόγω της υπερκόπωσης από την εξαντλητική δουλειά σε δημόσιες τοιχογραφίες σε ναούς. 

 


Θεωρείται ότι προσπάθησε να συνδυάσει τον κλασικισμό του Ingres με τον πλούτο και τον ρομαντισμό του Delacroix. 

 


Με τη σειρά του επηρέασε τους Puvis de Chavannes και Moreau.

 


 

Μέρος από κατεστραμμένη στις ταραχές της Παρισινής Κομούνας τοιχογραφία του

 


 


 

Αυτοπροσωπογραφία στα 16 του 

Σχόλια