← Επιστροφή στο αρχείο

JOHAN THORN-PRIKKER (1868-1932)


Ολλανδός καλλιτέχνης γεννημένος στη Χάγη. 

 


Φοίτησε στην Royal Academy of Art (1881-87), αλλά την εγκατέλειψε χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. 

 


Γύρω στο 1890 μέσω του φίλου του Jan Toorop και άλλων ήρθε σε επαφή με τον συμβολισμό, τον οποίο ακολούθησε ως το 1895. 

 


Το 1898 έγινε διευθυντής μιας γκαλερί της Χάγης που επικεντρωνόταν στην Art Nouveau και σχεδίασε έπιπλα στο ύφος αυτό. 

 



Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε, αλλά η σύζυγός του πέθανε μόλις τον επόμενο χρόνο. 

 


Το 1901 με τον φίλο του Henry van de Velde εργάστηκε στην κατασκευή και διαμόρφωση της βίλας ενός πλούσιου προστάτη των τεχνών. 

 


Η ομάδα των καλλιτεχνών προσπάθησε να δημιουργήσει ένα σύνθετο έργο τέχνης (αρχιτεκτονική, έπιπλα και διακόσμηση, ζωγραφική κλπ.) 

 


Ο ίδιος φιλοτέχνησε μία μεγάλη τοιχογραφία. 

 


Ωστόσο η σύγκρουση της προσωπικής του αισθητικής με τα ρεύματα της εποχής, καθώς και οι πολιτικές του πεποιθήσεις (ήταν αναρχικός), έφεραν απομόνωση και αρνητικές δημοσιεύσεις στον τύπο. 

 


Έτσι το 1904 μετακόμισε στη Γερμανία, όπου έγινε καθηγητής σε σχολή τέχνης στο Krefeld. 

 


Σχεδίασε έπιπλα και σχέδια για υφάσματα, ενώ πήγαινε τους φοιτητές του στην εξοχή για να ζωγραφίζουν εκ του φυσικού. 

 

Δύο από τα πολλά βιτρό του

Το 1910 μετακόμισε στο Hagen. Άρχισε να δέχεται παραγγελίες για τοιχογραφίες, βιτρό και ψηφιδωτά, ενώ παράλληλα δίδασκε στο Essen. 

 


Φοιτητής του στο βιτρό ήταν ο Albers. 

 



Έζησε και σε άλλες γερμανικές πόλεις διδάσκοντας και πέθανε στην Κολωνία. 

 


Ήταν εκλεκτικός και εργάστηκε και σε πολλούς τομείς εφαρμοσμένων τεχνών (εκτός των όσων αναφέραμε ασχολήθηκε και με εξώφυλλα βιβλίων, ταπισερί κ.ά.) 

 




Το εικαστικό του έργο πέρασε μεταξύ άλλων φάσεις συμβολισμού, ιμπρεσιονισμού και Art Nouveau, ενώ αρκετές φορές πειραματίστηκε με αφηρημένες φόρμες.    

 


  


 

Όπως βλέπετε το έργο του χαρακτηρίζεται από ανομοιογένεια, καθώς άλλαζε διαρκώς ύφος και μέσα έκφρασης.

 


 

:

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

JOHAN THORN-PRIKKER (1868-1932)


Ολλανδός καλλιτέχνης γεννημένος στη Χάγη. 

 


Φοίτησε στην Royal Academy of Art (1881-87), αλλά την εγκατέλειψε χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. 

 


Γύρω στο 1890 μέσω του φίλου του Jan Toorop και άλλων ήρθε σε επαφή με τον συμβολισμό, τον οποίο ακολούθησε ως το 1895. 

 


Το 1898 έγινε διευθυντής μιας γκαλερί της Χάγης που επικεντρωνόταν στην Art Nouveau και σχεδίασε έπιπλα στο ύφος αυτό. 

 



Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε, αλλά η σύζυγός του πέθανε μόλις τον επόμενο χρόνο. 

 


Το 1901 με τον φίλο του Henry van de Velde εργάστηκε στην κατασκευή και διαμόρφωση της βίλας ενός πλούσιου προστάτη των τεχνών. 

 


Η ομάδα των καλλιτεχνών προσπάθησε να δημιουργήσει ένα σύνθετο έργο τέχνης (αρχιτεκτονική, έπιπλα και διακόσμηση, ζωγραφική κλπ.) 

 


Ο ίδιος φιλοτέχνησε μία μεγάλη τοιχογραφία. 

 


Ωστόσο η σύγκρουση της προσωπικής του αισθητικής με τα ρεύματα της εποχής, καθώς και οι πολιτικές του πεποιθήσεις (ήταν αναρχικός), έφεραν απομόνωση και αρνητικές δημοσιεύσεις στον τύπο. 

 


Έτσι το 1904 μετακόμισε στη Γερμανία, όπου έγινε καθηγητής σε σχολή τέχνης στο Krefeld. 

 


Σχεδίασε έπιπλα και σχέδια για υφάσματα, ενώ πήγαινε τους φοιτητές του στην εξοχή για να ζωγραφίζουν εκ του φυσικού. 

 

Δύο από τα πολλά βιτρό του

Το 1910 μετακόμισε στο Hagen. Άρχισε να δέχεται παραγγελίες για τοιχογραφίες, βιτρό και ψηφιδωτά, ενώ παράλληλα δίδασκε στο Essen. 

 


Φοιτητής του στο βιτρό ήταν ο Albers. 

 



Έζησε και σε άλλες γερμανικές πόλεις διδάσκοντας και πέθανε στην Κολωνία. 

 


Ήταν εκλεκτικός και εργάστηκε και σε πολλούς τομείς εφαρμοσμένων τεχνών (εκτός των όσων αναφέραμε ασχολήθηκε και με εξώφυλλα βιβλίων, ταπισερί κ.ά.) 

 




Το εικαστικό του έργο πέρασε μεταξύ άλλων φάσεις συμβολισμού, ιμπρεσιονισμού και Art Nouveau, ενώ αρκετές φορές πειραματίστηκε με αφηρημένες φόρμες.    

 


  


 

Όπως βλέπετε το έργο του χαρακτηρίζεται από ανομοιογένεια, καθώς άλλαζε διαρκώς ύφος και μέσα έκφρασης.

 


 

Σχόλια