Γερμανός εξπρεσιονιστής ζωγράφος, από τους σημαντικότερους του κινήματος. 

Γεννήθηκε στην Καρλσρούη και μετά τον πρώιμο θάνατο του πατέρα του σχεδόν αμέσως μετά τη γέννησή του μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο από το 1884 ως το 1892. 

Εργαζόταν σε βιβλιοπωλείο από τα 14 του. 

Από το 1897 σπούδασε στην Ακαδημία Τεχνών της πόλης του. 

Το ταλέντο του αναγνωρίστηκε από νωρίς. Κέρδισε υποτροφία και το 1899 επισκέφτηκε για πρώτη φορά το Παρίσι. 

Μετά συνέχισε σπουδές τέχνης στη Στουτγάρδη. Μεταξύ 1908-13 έμεινε στο Παρίσι και στη συνέχεια μετακόμισε με την οικογένειά του στο Βερολίνο. 

Έπαιρνε μέρος σε εκθέσεις από το 1905. 

Μετά τον Α’ παγκόσμιο, που τον πέρασε ακούσια μακριά από την οικογένειά του στη Γαλλία και την Ελβετία, δίδαξε τέχνη σε σχετικές σχολές. 

Την εποχή αυτή ανέπτυξε ένα είδος μαγικού ρεαλισμού. 

Στη συνέχεια πέρασε στον εξπρεσιονισμό. Αν και εξέθεσε συχνά με εξπρεσιονιστές δεν εντάχτηκε σε καμιά από τις γνωστές ομάδες τους. 

Αντιτάχτηκε ανοιχτά στους ναζί από την αρχή, πριν ακόμη πάρουν την εξουσία και έγραψε άρθρα εναντίον τους σε αριστερές εφημερίδες. 

Οι ναζί τον συμπεριέλαβαν στους «παρακμιακούς καλλιτέχνες» (degenerate art) και τον απέλυσαν από καθηγητή τέχνης. 

Όταν χώρισε από τη σύζυγό του, που ήταν εβραία, εκείνη στάλθηκε στο Άουσβιτς, όπου δολοφονήθηκε, ενώ εκείνος, επειδή είχε πάρει από πριν διαζύγιο, ανέκτησε τη θέση του. 

Το 1943 το εργαστήριό του καταστράφηκε από βομβαρδισμούς στο Βερολίνο, ενώ το 1947 σκοτώθηκε ένας γιος του. 

Μετά τον πόλεμο υπήρξε για χρόνια διευθυντής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βερολίνου. 

Σημαντική ήταν η θέση του ότι η διαμάχη μεταξύ αφηρημένης και παραστατικής ζωγραφικής δεν έχει νόημα. Σημασία έχει η αξία οποιουδήποτε είδους τέχνης.

Αυτοπροσωπογραφία με δαίμονες