← Επιστροφή στο αρχείο

ANTON RADERSCHEIDT (1892-1970)



 Γερμανός ζωγράφος, κεντρική φιγούρα της Νέας Αντικειμενικότητας. 

 


Γεννήθηκε στην Κολωνία και ο πατέρας του ήταν διευθυντής σχολείου και ποιητής. 

 


Μεταξύ 1910-14 σπούδασε τέχνη στην Ακαδημία του Ντίσελντορφ. 

 


Πολέμησε και τραυματίστηκε σοβαρά στον Α’ παγκόσμιο. Όταν επέστρεψε στην Κολωνία το 1919 υπήρξε συνιδρυτής της βραχύβιας καλλιτεχνικής ομάδας Stupid, που περιλάμβανε μέλη της κονστρουκτιβιστικής και ντανταϊστικής ομάδας της πόλης. 

 


Το 1920 εγκατέλειψε τον κονστρουκτιβισμό και στράφηκε σε ένα είδος μαγικού ρεαλισμού. 

 


Το 1925 πήρε μέρος στην έκθεση της ομάδας της Νέας Αντικειμενικότητας (New Objectivity) στο Manheim. 

 


Πολλά από τα έργα του στα `20ς απεικονίζουν ζευγάρια σε έρημα τοπία και σε «ακίνητες» πόζες. Μερικά απ’ αυτά έχουν τα χαρακτηριστικά του ίδιου και της επίσης καλλιτέχνιδας συζύγου του Marta Hegemann. 

 


Στα έργα του αυτά υπάρχουν και επιρροές από τη Μεταφυσική Ζωγραφική των Carra και De Chirico. Διάχυτη επίσης είναι και μια αίσθηση «ασυμβατότητας» των φύλων. 

 


Ωστόσο λίγα απ’ αυτά σώζονται, καθώς οι ναζί τα κατέταξαν στην «εκφυλισμένη τέχνη» (Degenerate art) και τα κατέστρεψαν, ενώ άλλα καταστράφηκαν από συμμαχικούς βομβαρδισμούς. 

 


Το 1933 χώρισε με τη σύζυγό του και το 1936 κατέφυγε στο Παρίσι, όπου η δουλειά του έγινε πιο πλούσια σε χρώμα και πιο φωτεινή. 

 





Το 1940 τέθηκε υπό κράτηση από την γερμανική κατοχική εξουσία, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει στην Ελβετία. 

 


Το 1949 επέστρεψε στην Κολωνία, ζωγράφισε πίνακες με άλογα και κατέληξε σε αφηρημένα έργα από το 1957. 

 


 

Στα τελευταία του χρόνια επέστρεψε στα θέματα των 20ς, αλλά φιλοτέχνησε και μια σειρά αυτοπροσωπογραφιών.  

 


 




Τρεις αυτοπροσωπογραφίες από διαφορετικές εποχές


:

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

ANTON RADERSCHEIDT (1892-1970)



 Γερμανός ζωγράφος, κεντρική φιγούρα της Νέας Αντικειμενικότητας. 

 


Γεννήθηκε στην Κολωνία και ο πατέρας του ήταν διευθυντής σχολείου και ποιητής. 

 


Μεταξύ 1910-14 σπούδασε τέχνη στην Ακαδημία του Ντίσελντορφ. 

 


Πολέμησε και τραυματίστηκε σοβαρά στον Α’ παγκόσμιο. Όταν επέστρεψε στην Κολωνία το 1919 υπήρξε συνιδρυτής της βραχύβιας καλλιτεχνικής ομάδας Stupid, που περιλάμβανε μέλη της κονστρουκτιβιστικής και ντανταϊστικής ομάδας της πόλης. 

 


Το 1920 εγκατέλειψε τον κονστρουκτιβισμό και στράφηκε σε ένα είδος μαγικού ρεαλισμού. 

 


Το 1925 πήρε μέρος στην έκθεση της ομάδας της Νέας Αντικειμενικότητας (New Objectivity) στο Manheim. 

 


Πολλά από τα έργα του στα `20ς απεικονίζουν ζευγάρια σε έρημα τοπία και σε «ακίνητες» πόζες. Μερικά απ’ αυτά έχουν τα χαρακτηριστικά του ίδιου και της επίσης καλλιτέχνιδας συζύγου του Marta Hegemann. 

 


Στα έργα του αυτά υπάρχουν και επιρροές από τη Μεταφυσική Ζωγραφική των Carra και De Chirico. Διάχυτη επίσης είναι και μια αίσθηση «ασυμβατότητας» των φύλων. 

 


Ωστόσο λίγα απ’ αυτά σώζονται, καθώς οι ναζί τα κατέταξαν στην «εκφυλισμένη τέχνη» (Degenerate art) και τα κατέστρεψαν, ενώ άλλα καταστράφηκαν από συμμαχικούς βομβαρδισμούς. 

 


Το 1933 χώρισε με τη σύζυγό του και το 1936 κατέφυγε στο Παρίσι, όπου η δουλειά του έγινε πιο πλούσια σε χρώμα και πιο φωτεινή. 

 





Το 1940 τέθηκε υπό κράτηση από την γερμανική κατοχική εξουσία, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει στην Ελβετία. 

 


Το 1949 επέστρεψε στην Κολωνία, ζωγράφισε πίνακες με άλογα και κατέληξε σε αφηρημένα έργα από το 1957. 

 


 

Στα τελευταία του χρόνια επέστρεψε στα θέματα των 20ς, αλλά φιλοτέχνησε και μια σειρά αυτοπροσωπογραφιών.  

 


 




Τρεις αυτοπροσωπογραφίες από διαφορετικές εποχές


Σχόλια