← Επιστροφή στο αρχείο

VICENTE VICTORIA (1650-1713)

 


Ισπανός ζωγράφος, χαράκτης και συγγραφέας από Ιταλό πατέρα και Ισπανίδα μητέρα. 

 


Γεννήθηκε στη Denia της Ισπανίας και σπούδασε στη Βαλένθια φιλοσοφία, θεολογία και γραμματική, αλλά και τα βασικά της ζωγραφικής. 

 


Μετά το 1679 πήγε στη Ρώμη και μαθήτευσε σε έναν ζωγράφο. Εκεί απέκτησε φήμη και κύρος στους κύκλους των καλλιτεχνών και των καλλιεργημένων ανθρώπων. 

 


Επέστρεψε στη Βαλένθια το 1688 και πήρε σημαντική θέση σε μία εκκλησία και για χρόνια έγραφε ιστορικά και θεολογικά κείμενα και έκανε τοιχογραφίες για ναούς και μοναστήρια της περιοχής. 

 



Το 1698 ξαναπήγε στη Ρώμη, όπου έγινε ζωγράφος της Αυλής του Δούκα της Τοσκάνης. Υπήρξε παθιασμένος συλλέκτης ιταλικών χαρακτικών και σχεδίων, αλλά και μεταλλίων, νομισμάτων κλπ. Μεταξύ άλλων (όπως τεχνικές ζωγραφικής) έγραψε και μια ιστορία της ζωγραφικής, η οποία ωστόσο παρέμεινε ανέκδοτη. 

 



Εκτός από θρησκευτικά έργα, είναι κυρίως γνωστός για τις trompe l’oeil (οφθαλμαπάτη) νεκρές φύσεις του, που δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι πρόκειται για αληθινά αντικείμενα που κρέμονται στον τοίχο.

 


 


:

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

VICENTE VICTORIA (1650-1713)

 


Ισπανός ζωγράφος, χαράκτης και συγγραφέας από Ιταλό πατέρα και Ισπανίδα μητέρα. 

 


Γεννήθηκε στη Denia της Ισπανίας και σπούδασε στη Βαλένθια φιλοσοφία, θεολογία και γραμματική, αλλά και τα βασικά της ζωγραφικής. 

 


Μετά το 1679 πήγε στη Ρώμη και μαθήτευσε σε έναν ζωγράφο. Εκεί απέκτησε φήμη και κύρος στους κύκλους των καλλιτεχνών και των καλλιεργημένων ανθρώπων. 

 


Επέστρεψε στη Βαλένθια το 1688 και πήρε σημαντική θέση σε μία εκκλησία και για χρόνια έγραφε ιστορικά και θεολογικά κείμενα και έκανε τοιχογραφίες για ναούς και μοναστήρια της περιοχής. 

 



Το 1698 ξαναπήγε στη Ρώμη, όπου έγινε ζωγράφος της Αυλής του Δούκα της Τοσκάνης. Υπήρξε παθιασμένος συλλέκτης ιταλικών χαρακτικών και σχεδίων, αλλά και μεταλλίων, νομισμάτων κλπ. Μεταξύ άλλων (όπως τεχνικές ζωγραφικής) έγραψε και μια ιστορία της ζωγραφικής, η οποία ωστόσο παρέμεινε ανέκδοτη. 

 



Εκτός από θρησκευτικά έργα, είναι κυρίως γνωστός για τις trompe l’oeil (οφθαλμαπάτη) νεκρές φύσεις του, που δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι πρόκειται για αληθινά αντικείμενα που κρέμονται στον τοίχο.

 


 


Σχόλια