Ιταλός ζωγράφος και δημοσιογράφος. 

Γεννήθηκε στο Βερολίνο, αλλά η οικογένεια μετακόμισε στο Μιλάνο το 1909. Εκεί εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε λογοτεχνικό περιοδικό, μπήκε στους κύκλους της πρωτοπορίας και γνώρισε τους Carra, Boccioni και τον φουτουρισμό. 

Στον Α’ παγκόσμιο αιχμαλωτίστηκε και μεταξύ 1916-18 έζησε φυλακισμένος στην Ουγγαρία. 

Στο τέλος του πολέμου πήγε στο Παρίσι, όπου έγινε ανταποκριτής της γνωστής εφημερίδας Corriere della Sera. 

Συναναστρεφόταν με καλλιτέχνες όπως ο De Chirico, ο Severini κ.ά. Έκανε συχνές επισκέψεις στο Λούβρο και αγάπησε ιδιαίτερα την αρχαία Αιγυπτιακή τέχνη. 

Αρχικά ζωγράφιζε γεωμετρικοποιημένες ανθρώπινες φιγούρες, με επιρροές από διάφορα σύγχρονα μοντέρνα κινήματα, αλλά και από την τέχνη της αρχαιότητας. Έτσι ανέπτυξε και καθιέρωσε τις στυλιζαρισμένες φιγούρες του, που αποπνέουν σταθερότητα και ηρεμία και θυμίζουν γλυπτά. 

Η πρώτη του ατομική έκθεση έγινε στη Ρώμη το 1923. Το 1928 πήρε για πρώτη φορά μέρος στη Μπιενάλε της Βενετίας, δείχνοντας δουλειά επηρεασμένη από την ετρουσκική τέχνη. Οι φιγούρες του έγιναν πιο «αρχαϊκές». 

Στα 30ς έκανε πολλές εκθέσεις και στο εξωτερικό (Νέα Υόρκη, Παρίσι κλπ.) και γνώρισε διεθνή επιτυχία και κριτική αναγνώριση. 

Το 1933 επέστρεψε στο Μιλάνο. Φιλοτέχνησε, μετά από παραγγελίες, τοιχογραφίες για δημόσια κτίρια. Το 1938 μάλιστα σχεδίασε μια γιγάντια τοιχογραφία 300 τετραγωνικών μέτρων (!) στην Πάντοβα, την οποία δούλευε μεταξύ 1939-40. 

Μετά τον Β’ πόλεμο έζησε μεταξύ Ρώμης, Παρισιού και Saint-Tropez. 

Το 1948 έκανε ατομική έκθεση στη Μπιενάλε της Βενετίας. 

Στα 60ς οι άμεσα αναγνωρίσιμες γυναίκες του μίκρυναν και έγιναν σχεδόν αφηρημένες. Είναι βεβαίως γνωστός για τις μνημειακές, γυναικείες κυρίως, φιγούρες του.