Γερμανός ζωγράφος, γλύπτης και χαράκτης γεννημένος σε πόλη κοντά στο Βερολίνο. 

Στον πόλεμο αιχμαλωτίστηκε (ήταν από τα σχεδόν παιδιά που έστειλε ο Χίτλερ στο μέτωπο προς ο τέλος του πολέμου). 

Από το 1947 σπούδασε στη σχολή τέχνης του Αμβούργου. 

Αποφοίτησε το 1951 και αμέσως μετά δίδαξε χαρακτική σε πανεπιστήμιο της πόλης. Τύπωσε μάλιστα χαρακτικά των Nolde και Kokoschka.

Το 1955 κέρδισε υποτροφία. 

Η πρώτη φάση της δουλειάς του ήταν ρεαλιστική. Γύρω στα 1959 βρίσκει το προσωπικό του ύφος. 

Στα 60ς επηρεάζεται από την Art Nouveau και την Art Deco. 

Το 1960 μια σειρά από λιθογραφίες του κατάσχεται από τις αρχές ως «άσεμνη». 

Το 1961 κερδίζει το Βραβείο Νέων Χαρακτών και με τα λεφτά εγκαθισταται στο Παρίσι. 

Επιστρέφει στο Αμβούργο το 1963 και ως το 1968 διδάσκει τέχνη.

Από το 1969 ασχολείται και με τη γλυπτική σε μέταλλο. 

Το 1976 κυκλοφορεί μια σειρά από ηλιογραφίες ως εικονογράφηση έργου του James Joyce. 

Στην καριέρα του είχε προβλήματα με τις αρχές λόγω κάποιων έργων του. 

Υπήρξε κυρίως σουρεαλιστής, ενώ πολλά από τα έργα του διαθέτουν ερωτισμό. 

Η ζωγραφική του αναφέρεαι συχνά στη μυθολογία.