Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και χαράκτης. 

Γεννήθηκε στη Novara και από μικρός έδειξε πάθος για τη μουσική. Ωστόσο μετά από σοβαρή ασθένεια εγκατέλειψε τα μαθήματα πιάνου και αφοσιώθηκε στην τέχνη. 

Έως το 1906 σπούδασε νομικά για να ευχαριστήσει τη μητέρα του, αλλά το πάθος του για τη ζωγραφική επιβραβεύτηκε όταν ένας πίνακάς του εκτέθηκε στη Μπιενάλε της Βενετίας το 1907. 

Αρχικά ζωγράφιζε ρεαλιστικά, αλλά μετά το 1910 η επίδραση των συμβολιστών, ιδιαίτερα του Klimt, τον οδήγησε σε πιο οραματικά έργα. 

Πολέμησε στον Α’ παγκόσμιο ως το 1917. 

Το 1918 μετακόμισε στο Torino, γοητευμένος τόσο από την ίδια την πόλη όσο και από την «παρακμιακή της ατμόσφαιρα». 

Τα επόμενα χρόνια ζωγράφισε έργα με κλασικίζουσα ατμόσφαιρα στα πλαίσια της λεγόμενης «return to order” (επιστροφή στην τάξη), που χαρακτήρισε τις τέχνες της εποχής ως αντίδραση στο αιματηρό χάος του πολέμου.

 

Γνώρισε διεθνή επιτυχία ως βασική φιγούρα της τάσης αυτής. 

Επηρεαζόταν τώρα από αναγεννησιακούς και ιδιαίτερα τον Piero della Francesca και η δουλειά του χαρακτηριζόταν από γαλήνη και ακινησία. 

Έτσι η ατμόσφαιρα των έργων του γίνεται μεταφυσική. 

Από το 1923 δίδασκε τέχνη στο εργαστήριό του. 

Μετά το 1930 τα χρώματά του έγιναν πιο φωτεινά και τα έργα του «μαλάκωσαν» κάπως και έγιναν πιο "εύκαμπτα". 

Μεταξύ άλλων, κέρδισε το Πρώτο Βραβείο της Μπιενάλε της Βενετίας του 1938.

Στην τελευταία του φάση έγινε πιο αφαιρετικός.