Έλληνας ζωγράφος γεννημένος στη Χαλκίδα. 

Μεταξύ 1953-57 σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με καθηγητές τους Μοραλη και Παπαλουκά. 

Μεταξύ 1961-64 συνέχισε σπουδές τέχνης στο Παρίσι με υποτροφία του ΙΚΥ, όπου παρακολούθησε μαθήματα σκηνογραφίας και διακόσμησης εσωτερικών χώρων. 

Το 1975 έγινε καθηγητής στην ΑΣΚΤ της Αθήνα, στην οποία υπήρξε και πρύτανης. 

Το 1978, με χρηματοδότηση και του δήμου, ίδρυσε σχολή ζωγραφικής στη Χαλκίδα με τη σύζυγό του επίσης ζωγράφο Χαρίκλεια. Το εργαστήριο λειτουργεί ως σήμερα. 

Η πρώτη ατομική του έγινε στην ιστορική γκαλερί Ζυγός το 1961. 

Από τότε έκανε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. 

Το 1958 και το 1966 πήρε μέρος στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας, το 1966 σ’ αυτή του Sao Paolo και το 1972 στη Μπιενάλε της Βενετίας. 

Μεταξύ των αναδρομικών του είναι και αυτή του 1995 στην Εθνική Πινακοθήκη. 

Ασχολήθηκε επίσης με τη σκηνογραφία και φιλοτέχνησε δημόσιες τοιχογραφίες. Έγραψε επίσης ένα βιβλίο και κείμενα για την τέχνη. 

Ήταν φανατικός συλλέκτης κοχυλιών. 

Στη ζωγραφική του βασικό ρόλο παίζει η ανθρώπινη φιγούρα. 

Το βάρος πέφτει κυρίως στο σχέδιο. 

Ξεκίνησε από μια φωτορεαλιστική περίοδο και κατέληξε σε ένα ποσωπικο είδος εξπρεσιονισμού. 

Είναι από τους γνωστότερους Έλληνες μεταπολεμικούς ζωγράφους.

Πορτρέτο της συζύγου του

Από τα πρώιμα έργα του