← Επιστροφή στο αρχείο

PEDRO DE CAMPRODIN (1605-1674)


 

 Ισπανός ζωγράφος της εποχής του μπαρόκ. 

 


Γεννήθηκε στο Almagro και στα 14 του χρόνια άρχισε να μαθητεύει κοντά στον ζωγράφο Luis Tristan στο Τολέδο. 

 


Το 1630 κατόρθωσε να γραφεί στην συντεχνία των ζωγράφων της Σεβίλλης, όπου έζησε την υπόλοιπη ζωή του. 

 


Μεταξύ 1632-34 ολοκλήρωσε μια «Μαγδαληνή» για μία εκκλησία. Αυτό είναι το μοναδικό θρησκευτικό του έργο που γνωρίζουμε. 

 


Παντρεύτηκε, αλλά έμεινε πολύ νωρίς χήρος. 

 


Το 1660 με τον Murillo, τον Valdes Leal και άλλους συμμετείχε στην ίδρυση της Ακαδημίας Σχεδίου της Σεβίλλης. 

 


Από νωρίς ειδικεύτηκε στις νεκρές φύσεις, είδος ζωγραφικής στο οποίο διέπρεψε. 

 


Στο είδος αυτό αγαπούσε ιδιαίτερα τις νεκρές φύσεις με φυτά, που πάντοτε τα ζωγράφιζε τοποθετημένα σε βάζα. 

 


Ακόμη και στα λίγα έργα του που δεν έχουν τέτοιο θέμα, όπως «Ο Θάνατος και ο Ιππότης», το στοιχείο της νεκρής φύσης υπάρχει έντονο. 

 

Ο Θάνατος και ο Ιππότης


Χρησιμοποιούσε συνήθως σκοτεινά και γαιώδη χρώματα. 

 


 


 


 


 


 


 


 


 

:

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

PEDRO DE CAMPRODIN (1605-1674)


 

 Ισπανός ζωγράφος της εποχής του μπαρόκ. 

 


Γεννήθηκε στο Almagro και στα 14 του χρόνια άρχισε να μαθητεύει κοντά στον ζωγράφο Luis Tristan στο Τολέδο. 

 


Το 1630 κατόρθωσε να γραφεί στην συντεχνία των ζωγράφων της Σεβίλλης, όπου έζησε την υπόλοιπη ζωή του. 

 


Μεταξύ 1632-34 ολοκλήρωσε μια «Μαγδαληνή» για μία εκκλησία. Αυτό είναι το μοναδικό θρησκευτικό του έργο που γνωρίζουμε. 

 


Παντρεύτηκε, αλλά έμεινε πολύ νωρίς χήρος. 

 


Το 1660 με τον Murillo, τον Valdes Leal και άλλους συμμετείχε στην ίδρυση της Ακαδημίας Σχεδίου της Σεβίλλης. 

 


Από νωρίς ειδικεύτηκε στις νεκρές φύσεις, είδος ζωγραφικής στο οποίο διέπρεψε. 

 


Στο είδος αυτό αγαπούσε ιδιαίτερα τις νεκρές φύσεις με φυτά, που πάντοτε τα ζωγράφιζε τοποθετημένα σε βάζα. 

 


Ακόμη και στα λίγα έργα του που δεν έχουν τέτοιο θέμα, όπως «Ο Θάνατος και ο Ιππότης», το στοιχείο της νεκρής φύσης υπάρχει έντονο. 

 

Ο Θάνατος και ο Ιππότης


Χρησιμοποιούσε συνήθως σκοτεινά και γαιώδη χρώματα. 

 


 


 


 


 


 


 


 


 

Σχόλια