← Επιστροφή στο αρχείο

EMILIO PETTORUTI (1892-1971)


 

 Αργεντινός ζωγράφος της πρωτοπορίας. 

 


Γεννήθηκε στη La Plata σε ευκατάστατη οικογένεια ιταλικής καταγωγής. 

 


Στα 14 του γράφτηκε στην Academy of Fine Arts της πόλης, ωστόσο την άφησε νοιώθοντας ότι μόνος του μπορούσε να μάθει περισσότερα. Έγινε μαθητής ενός αρχιτέκτονα, που του δίδαξε σχέδιο και άρχισε να κάνει πορτρέτα – καρικατούρες. 

 




Το 1913 βραβεύτηκε για μία από αυτές και κέρδισε μια υποτροφία στην Ιταλία. 

 


Εκεί μελέτησε τους αναγεννησιακούς ζωγράφους, κυρίως της Φλωρεντίας και δέχτηκε και την επίδραση της ελληνορωμαϊκής τέχνης και των μεσαιωνικών ψηφιδωτών. Ιδιαίτερα τον γοήτευσε η χρήση γεωμετρικής προοπτικής. 

 


Συγχρόνως ήρθε σε επαφή και με τον φουτουρισμό, που ανθούσε τότε, εξέθεσε στο Βερολίνο, ενώ στο Παρίσι γνωρίστηκε με τον Gris και στράφηκε στον κυβισμό. 

 


Το κάθετο στοιχείο των μοντέρνων πόλεων επηρέασε το έργο του από το 1917. 

 


Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1924, πιθανόν λόγω της ανόδου του φασισμού στην Ιταλία. 

 


Τη χρονιά αυτή η κυβιστική του έκθεση στο Μπουένος Άιρες προκάλεσε σκάνδαλο στους συντηρητικούς κύκλους (όχι μόνο της τέχνης). Ωστόσο γνώρισε μεγάλη επιτυχία εκθέτοντας τόσο στην Αργεντινή όσο και στο εξωτερικό. 

 


Το 1930 έγινε διευθυντής του μουσείου της La Plata. Η φήμη του έφτασε και στη βόρεια Αμερική και έκανε μια μεγάλη έκθεση στο Σαν Φρανσίσκο το 1942. 

 


Παραιτήθηκε από το μουσείο λόγω της συντηρητικής στροφής που είχε πάρει η τέχνη στην πατρίδα του επί Περόν και το 1952 επέστρεψε στην Ευρώπη Πέθανε στο Παρίσι. 

 


Η επίδρασή του στην αργεντίνικη τέχνη, κυρίως στα 20ς, είναι τεράστια : Είναι αυτός που κυρίως εισήγαγε τη μοντέρνα τέχνη στη χώρα. 

 


Η ζωγραφική του πέρασε από πολλά στιλ και χρησιμοποίησε διαφορετικά υλικά, αλλάζοντας διαρκώς. 

 



Μετά την νεανική του περίοδο με τις καρικατούρες επηρεάστηκε από πολλά κινήματα, όπως ο φουτουρισμός, ο κυβισμός και η αφηρημένη τέχνη. 

 

 

 

Τα θέματά του είναι επίσης ποικίλα : Μεταξύ άλλων νεκρές φύσεις, μουσικοί, αρλεκίνοι και αφηρημένα έργα. 

 


Πάντοτε όμως έδινε προτεραιότητα στο σχέδιο και τη σύνθεση και όχι στο χρώμα, ενώ είχε εμφανή τάση προς τη γεωμετρικότητα. 

 


 


 


 


 


 


 

Αυτοπροσωπογραφία 

:

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

EMILIO PETTORUTI (1892-1971)


 

 Αργεντινός ζωγράφος της πρωτοπορίας. 

 


Γεννήθηκε στη La Plata σε ευκατάστατη οικογένεια ιταλικής καταγωγής. 

 


Στα 14 του γράφτηκε στην Academy of Fine Arts της πόλης, ωστόσο την άφησε νοιώθοντας ότι μόνος του μπορούσε να μάθει περισσότερα. Έγινε μαθητής ενός αρχιτέκτονα, που του δίδαξε σχέδιο και άρχισε να κάνει πορτρέτα – καρικατούρες. 

 




Το 1913 βραβεύτηκε για μία από αυτές και κέρδισε μια υποτροφία στην Ιταλία. 

 


Εκεί μελέτησε τους αναγεννησιακούς ζωγράφους, κυρίως της Φλωρεντίας και δέχτηκε και την επίδραση της ελληνορωμαϊκής τέχνης και των μεσαιωνικών ψηφιδωτών. Ιδιαίτερα τον γοήτευσε η χρήση γεωμετρικής προοπτικής. 

 


Συγχρόνως ήρθε σε επαφή και με τον φουτουρισμό, που ανθούσε τότε, εξέθεσε στο Βερολίνο, ενώ στο Παρίσι γνωρίστηκε με τον Gris και στράφηκε στον κυβισμό. 

 


Το κάθετο στοιχείο των μοντέρνων πόλεων επηρέασε το έργο του από το 1917. 

 


Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1924, πιθανόν λόγω της ανόδου του φασισμού στην Ιταλία. 

 


Τη χρονιά αυτή η κυβιστική του έκθεση στο Μπουένος Άιρες προκάλεσε σκάνδαλο στους συντηρητικούς κύκλους (όχι μόνο της τέχνης). Ωστόσο γνώρισε μεγάλη επιτυχία εκθέτοντας τόσο στην Αργεντινή όσο και στο εξωτερικό. 

 


Το 1930 έγινε διευθυντής του μουσείου της La Plata. Η φήμη του έφτασε και στη βόρεια Αμερική και έκανε μια μεγάλη έκθεση στο Σαν Φρανσίσκο το 1942. 

 


Παραιτήθηκε από το μουσείο λόγω της συντηρητικής στροφής που είχε πάρει η τέχνη στην πατρίδα του επί Περόν και το 1952 επέστρεψε στην Ευρώπη Πέθανε στο Παρίσι. 

 


Η επίδρασή του στην αργεντίνικη τέχνη, κυρίως στα 20ς, είναι τεράστια : Είναι αυτός που κυρίως εισήγαγε τη μοντέρνα τέχνη στη χώρα. 

 


Η ζωγραφική του πέρασε από πολλά στιλ και χρησιμοποίησε διαφορετικά υλικά, αλλάζοντας διαρκώς. 

 



Μετά την νεανική του περίοδο με τις καρικατούρες επηρεάστηκε από πολλά κινήματα, όπως ο φουτουρισμός, ο κυβισμός και η αφηρημένη τέχνη. 

 

 

 

Τα θέματά του είναι επίσης ποικίλα : Μεταξύ άλλων νεκρές φύσεις, μουσικοί, αρλεκίνοι και αφηρημένα έργα. 

 


Πάντοτε όμως έδινε προτεραιότητα στο σχέδιο και τη σύνθεση και όχι στο χρώμα, ενώ είχε εμφανή τάση προς τη γεωμετρικότητα. 

 


 


 


 


 


 


 

Αυτοπροσωπογραφία 

Σχόλια