Έλληνας χαράκτης και ζωγράφος γεννημένος στην Αθήνα. 

Μεταξύ 1934-40 σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητές τον Ουμβέρτο Αργυρό στη ζωγραφική και τον Κεφαλληνό στη χαρακτική. 

Όταν ήταν ακόμα φοιτητής, το 1940, φιλοτέχνησε σειρά από γνωστές αφίσες για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο. 

Συνέχισε με προπαγανδιστικό υλικό υπέρ της αντίστασης κατά των Γερμανών. Στην Κατοχή συνελήφθη και βασανίστηκε. 

Από το 1942 ξεκίνησε η συνεργασία του με το ιστορικό περιοδικό Νέα Εστία, με προσωπογραφίες Ελλήνων λογοτεχνών. 

Παράλληλα άρχισε να εικονογραφεί βιβλία, δραστηριότητα που συνεχίστηκε σε όλη του τη ζωή. Εικονογράφησε πάνω από 100 βιβλία. Πασίγνωστα είναι τα δύο αλφαβητάρια της Α΄ Δημοτικού του 1949 και 1952. 

Έκανε επίσης αρκετά κόμικς της σειράς Κλασικά Εικονογραφημένα. 

Μετά από υποτροφία που κέρδισε συνέχισε σπουδές χαρακτικής και γραφικών τεχνών στο Παρίσι (1954-1958). Η περίοδος αυτή επηρέασε καθοριστικά το έργο του. 

Το 1959 εκλέχτηκε καθηγητής χαρακτικής και τέχνης του βιβλίου στην ΑΣΚΤ. Δίδαξε ως το 1985. 

Το 1968 εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Μπιενάλε της Βενετίας, ενώ το 1972 κέρδισε χρυσό μετάλλιο χαρακτικής στη Μπιενάλε της Φλωρεντίας. 

Επινόησε δικές του τεχνικές χαρακτικής, κυρίως έγχρωμης λιθογραφίας, ενώ δημιούργησε μεγάλου μεγέθους έγχρωμες ξυλογραφίες. 

Αγαπημένα του θέματα για μακρά περίοδο ήταν το Αιγαίο, τα χωριά και τα νερά του, αλλά και η ελληνική μυθολογία. 

Είναι από τους μεγαλύτερους Έλληνες χαράκτες.