Γεννήθηκε κοντά στη Φλωρεντία και το πλήρες του όνομα ήταν Giotto di Bondone. 

Η ζωή του χάνεται σε θρύλους και μη επιβεβαιωμένες πληροφορίες (από τον Vasari, που λέει ότι αρχικά ήταν βοσκός, έως άλλους ιστορικούς της εποχής). 

Λέγεται ότι μαθήτευσε στον Cimabue, έναν από τους γνωστότερους ζωγράφους της εποχής, αλλά ούτε κι αυτό είναι επιβεβαιωμένο. 

Εργάστηκε στη Ρώμη μεταξύ 1297-1300, αλλά αυτά τα έργα δεν έχουν σωθεί. 

Ήταν ήδη διάσημος στην εποχή του και θεωρούνταν ο μεγαλύτερος εν ζωή ζωγράφος.

Γύρω στο 1301 αγόρασε σπίτι στη Φλωρεντία και όταν δεν ταξίδευε για δουλειά ζούσε με την οικογένειά του (είχε 8 παιδιά) πολυτελώς, ενώ διατηρούσε μεγάλο εργαστήριο. 

Φιλοτέχνησε τοιχογραφίες σε μοναστήρια και ναούς στη Φλωρεντία, την Πάντοβα, το Ρίμινι κ.α. και πιθανώς και στην Ασίζη, σε συνεργασία με τον Cimabue. 

Τα επιδραστικότερα έργα του έγιναν στην Πάντοβα γύρω στο 1305, στο μικρό παρεκκλήσι Scrovegni. Εκεί ζωγράφισε δύο κύκλους έργων με θέματα τη ζωή της Παναγίας και του Χριστού αντίστοιχα. Συνολικά αποτελούνται από 37 σκηνές. 

Άποψη της Capella Scrovegni

Οι φιγούρες είναι στέρεες, υπάρχει προσπάθεια για δημιουργία προοπτικής, οι συνθέσεις είναι μελετημένες και γενικά το μεσαιωνικό ή βυζαντινό στυλιζάρισμα εγκαταλείπονται υπέρ μιας πιο ρεαλιστικής άποψης. 

Αργότερα δημιούργησε και άλλα σημαντικά έργα. 

Ο Giotto εμφανίζεται σε γνωστά γραπτά συγχρόνων του, όπως του Βοκάκιου και του Δάντη. 

Το έργο του είναι αποκλειστικά θρησκευτικό. 

Θεωρείται ο βασικός κρίκος ανάμεσα στη μεσαιωνική και την αναγεννησιακή τέχνη.