Σπούδασε στην Beaux Arts στο Παρίσι, όπου ήταν συμφοιτητής του Seurat. 

Στη συνέχεια άρχισε να ζωγραφίζει κλασικά, επηρεασμένος κυρίως από τους ισπανούς μεγάλους καλλιτέχνες και κυρίως από τον Ribera. 

Έπαιρνε μέρος στο Salon από το 1880 με νατουραλιστικά έργα. 

Παρά το ότι δεν συμφωνούσε με την καινοτόμα προσέγγιση του φίλου του Seurat, από τα 80ς απομακρύνθηκε από τον ρεαλισμό. 

Μετά από ένα ταξίδι στην Ισπανία, άρχισε να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το φως και το χρώμα. 

Γνώρισε τους Denis και Puvis de Chavannes και προσχώρησε στον συμβολισμό – αφού πέρασε και από τον πουαντιγισμό των Seurat και Signac.

Μετά το 1887 εγκατέλειψε εντελώς τον ρεαλισμό και προχώρησε σε ένα προσωπικό, ποιητικό ύφος και αντίστοιχη θεματολογία. 

Τα έργα του κυριαρχεί η γαλήνη και η ηρεμία. 

Χαρακτηρίζονται από τη συχνή παρουσία Μουσών που θυμίζουν φαντάσματα, μυστηριώδη ειδυλλιακά τοπία και παράδοξο, εξωπραγματικό φως και χρώμα. 

Χρησιμοποιεί κατά κόρον το μπλε χρώμα, κάνοντάς τα έτσι πιο ατμοσφαιρικά. 

Στα 90ς προσχώρησε σε μία μυστικιστική ομάδα (Kabbalistic Order of the Rose-Cross).  

  

Στα τελευταία του χρόνια φιλοτέχνησε και τοιχογραφίες, αλλά και διαμόρφωσε ολόκληρους χώρους.

 

Λουτρά στο Vichy

  

 

 

 Στην εποχή του γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

 

 

Αυτοπροσωπογραφία