← Επιστροφή στο αρχείο

MARK TANSEY (1949-

 
 

Αμερικανός ζωγράφος από την Καλιφόρνια. 

 


Από μικρός ήθελε να ασχοληθεί με την τέχνη, καθώς είχε εξοικειωθεί με αυτήν αφού ο πατέρας του ήταν ιστορικός τέχνης. 

 


Από το 1969 σπούδασε τέχνη στο Λος Άντζελες. 

 

Η κατασκευή του Grand Canyon

Από την αρχή έδειξε ενδιαφέρον στις αναφορές σε παλιότερα έργα ή την επαναχρησιμοποίηση παλιότερων εικόνων, πράγμα που δεν ήταν συνηθισμένο την εποχή αυτή, ενώ έγινε «μόδα» στα 80ς. 


Μεταξύ 1974-78 συνέχισε σπουδές στη Νέα Υόρκη. Απέκτησε από νωρίς βαθιά γνώση της τέχνης όλων των εποχών, από συγκεκριμένες «περιοχές» της οποίας θα επηρεαζόταν το έργο του. 


Επίσης όλα αυτά τα χρόνια συγκέντρωσε έναν τεράστιο αριθμό ετερόκλητων εικόνων, όχι μόνο από το χώρο της τέχνης, αλλά και της διαφήμισης, των ειδησεογραφικών εντύπων, δικές του φωτογραφίες κλπ. και κυρίως ιστορικών πινάκων, απ’ όπου αντλεί μεγάλο μέρος της έμπνευσής του. 


Στα 70ς επηρεάστηκε από τον Magritte. 


Τα έργα του είναι άμεσα αναγνωρίσιμα και ιδιόρρυθμα: Κατ’ αρχήν είναι μονόχρωμα, δουλεμένα αποκλειστικά σε αποχρώσεις του μπλε, του κόκκινου κλπ.  


Είναι έντονα αφηγηματικά και με πρώτη ματιά μοιάζουν παλιομοδίτικα, σαν εικόνες άλλων εποχών. 


Συνήθως αναφέρονται με διάφορους τρόπους στην τέχνη. 


Αν όμως τα προσέξει κανείς θα δει ότι το περιεχόμενο είναι απόλυτα παράλογο, σουρεαλιστικό ή αινιγματικό και μυστηριώδες. 


Ερείπια, συναντήσεις διαφορετικών εποχών, παιχνίδι με τις σκιές, οφθαλμαπάτες και άλλα συνθέτουν έναν παράδοξο κόσμο. 


Αρκετά μάλιστα είναι χιουμοριστικά, αποτελώντας ένα είδος αλληγοριών για την τέχνη ή τη ζωή.




Τέσσερις απαγορευμένες αισθήσεις


:

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

MARK TANSEY (1949-

 
 

Αμερικανός ζωγράφος από την Καλιφόρνια. 

 


Από μικρός ήθελε να ασχοληθεί με την τέχνη, καθώς είχε εξοικειωθεί με αυτήν αφού ο πατέρας του ήταν ιστορικός τέχνης. 

 


Από το 1969 σπούδασε τέχνη στο Λος Άντζελες. 

 

Η κατασκευή του Grand Canyon

Από την αρχή έδειξε ενδιαφέρον στις αναφορές σε παλιότερα έργα ή την επαναχρησιμοποίηση παλιότερων εικόνων, πράγμα που δεν ήταν συνηθισμένο την εποχή αυτή, ενώ έγινε «μόδα» στα 80ς. 


Μεταξύ 1974-78 συνέχισε σπουδές στη Νέα Υόρκη. Απέκτησε από νωρίς βαθιά γνώση της τέχνης όλων των εποχών, από συγκεκριμένες «περιοχές» της οποίας θα επηρεαζόταν το έργο του. 


Επίσης όλα αυτά τα χρόνια συγκέντρωσε έναν τεράστιο αριθμό ετερόκλητων εικόνων, όχι μόνο από το χώρο της τέχνης, αλλά και της διαφήμισης, των ειδησεογραφικών εντύπων, δικές του φωτογραφίες κλπ. και κυρίως ιστορικών πινάκων, απ’ όπου αντλεί μεγάλο μέρος της έμπνευσής του. 


Στα 70ς επηρεάστηκε από τον Magritte. 


Τα έργα του είναι άμεσα αναγνωρίσιμα και ιδιόρρυθμα: Κατ’ αρχήν είναι μονόχρωμα, δουλεμένα αποκλειστικά σε αποχρώσεις του μπλε, του κόκκινου κλπ.  


Είναι έντονα αφηγηματικά και με πρώτη ματιά μοιάζουν παλιομοδίτικα, σαν εικόνες άλλων εποχών. 


Συνήθως αναφέρονται με διάφορους τρόπους στην τέχνη. 


Αν όμως τα προσέξει κανείς θα δει ότι το περιεχόμενο είναι απόλυτα παράλογο, σουρεαλιστικό ή αινιγματικό και μυστηριώδες. 


Ερείπια, συναντήσεις διαφορετικών εποχών, παιχνίδι με τις σκιές, οφθαλμαπάτες και άλλα συνθέτουν έναν παράδοξο κόσμο. 


Αρκετά μάλιστα είναι χιουμοριστικά, αποτελώντας ένα είδος αλληγοριών για την τέχνη ή τη ζωή.




Τέσσερις απαγορευμένες αισθήσεις


Σχόλια