Βρετανός καλλιτέχνης γεννημένος στο Λονδίνο. 

Είχε δύσκολη παιδική ηλικία. Για κάποιο διάστημα η οικογένεια είχε μείνει άστεγη, καθώς μία γερμανική βόμβα κατέστρεψε το σπίτι τους. 

Ως έφηβος καταδικάστηκε σε φυλάκιση για διαρρήξεις και μικροκλοπές. Εκεί διάβασε μια βιογραφία του Van Gogh και αμέσως γράφτηκε σε σχολή τέχνης δι’ αλληλογραφίας. 

Όταν αποφυλακίστηκε πήγε στην καλλιτεχνική αποικία του St Ives στην Κορνουάλη και στη συνέχεια σπούδασε τέχνη στο Λονδίνο όπου, στο Royall College of Art, είχε συμφοιτητές τους Peter Blake και Auerbach. 

Αρχικά ήταν αφηρημένος εξπρεσιονιστής, επηρεασμένος από τους Αμερικανούς αντίστοιχους. Το 1957 επισκέφτηκε τη Νέα Υόρκη και συνάντησε σημαντικούς καλλιτέχνες. Μετακόμισε εκεί το 1958 και η πρώτη του ατομική έγινε το 1964. 

Έκανε πολλές εκθέσεις στη Νέα Υόρκη, ενώ το 1972 πήρε μέρος στα Documenta του Κάσελ.

Το 1983 οργανώθηκε μεγάλη αναδρομική του στο Λονδίνο και το 1984 κέρδισε το σημαντικό βρετανικό Turner Prize. Το 1985 αγόρασε μια παλιά εκκλησία στο Long Island και έμεινε εκεί ως το θάνατό του. 

Η δουλειά του πέρασε από διάφορα στάδια : Ξεκίνησε ως αφηρημένος και στα 60ς έκανε πλήρη στροφή υιοθετώντας τον φωτορεαλισμό. Έγινε μάλιστα ένας από τους πρώτους και πιο γνωστούς τότε φωτορεαλιστές, φτιάχνοντας μεταξύ άλλων πλοία και άλλες εικόνες από καρτ - ποστάλ με απίστευτη πιστότητα. Τα χρόνια αυτά γνώρισε άμεση επιτυχία. 

Από τα 70ς η δουλειά του γινόταν όλο και πιο εξπρεσιονιστική και ως μοντέλα χρησιμοποιούσε παιχνίδια (αεροπλάνα, πλοία κλπ.). 

Συχνά τα έργα αυτά συνδυάζονται με στοιχεία κολλάζ. 

Στα 80ς στρέφεται σε θέματα από την κλασική μυθολογία συνδυάζοντας κλασικές φιγούρες με σύγχρονες. Εμπνέεται επίσης από τον ινδιάνικο πολιτισμό.

 Στα 90ς επιστρέφει στα αρχικά του θέματα: Πλοία με την προσθήκη αεροπλάνων, που κόβονται από χαρτί, χρωματίζονται με ακουαρέλες και κολλιούνται στον πίνακα. 

Τέλος στις επόμενες δεκαετίες  δημιουργεί εικόνες εμπνευσμένες από φωτογραφίες στον τύπο. 

Αυτοπροσωπογραφία στα 70ς