← Επιστροφή στο αρχείο

HANS BALDUNG (1484/85 – 1545)

 

Γερμανός ζωγράφος και χαράκτης, από τους σημαντικότερους της γερμανικής αναγέννησης. 

 


Γόνος μορφωμένης οικογένειας, άρχισε να διδάσκεται τέχνη γύρω στα 1500.

 


Μεταξύ 1503-1507 ήταν βοηθός του Durer στη Νυρεμβέργη, του οποίου θεωρείται ο σημαντικότερος μαθητής. Τότε περίπου απέκτησε το παρατσούκλι Grien (Πράσινος), ίσως λόγω της προτίμησής του στο χρώμα αυτό. Αργότερα ο Durer τον πήρε μαζί του σ’ ένα ταξίδι στη Βενετία. 

 


Το 1509 επέστρεψε στο Στρασβούργο, άνοιξε δικό του εργαστήριο και έγινε διασημότητα της πόλης λαμβάνοντας πολλές παραγγελίες. 

 

Η πλημμύρα

Όπως ο Durer και ο Cranach υποστήριξε τη θρησκευτική μεταρρύθμιση του Λούθηρου, τον οποίο μάλιστα απεικόνισε σε ένα χαρακτικό του. 

 


Είχε προσωπικό ύφος και κάποιοι τον θεωρούν ένα είδος πρώιμου μανιεριστή. 

 

Η παρθένα και ο θάνατος

Το σημαντικότερο θρησκευτικό του έργο θεωρείται ένα πολύπτυχο με 11 εικόνες από τη ζωή της Παναγίας που φιλοτέχνησε για τον ναό του Freibourg. Εκτός από θρησκευτικά, μυθολογικά θέματα και πορτρέτα, ήταν από τους  πρώτους Γερμανούς που ασχολήθηκε με ερωτικά θέματα και κυρίως με το θέμα της μαγείας, που είναι «σήμα κατατεθέν» του. 

 


Πολλά από τα έργα αυτά είναι σχέδια μικρών διαστάσεων. Η σχετική ενασχόλησή του χρονολογείται ήδη από το 1510 και κράτησε σε όλη του την καριέρα. 

 

Witches Sabbath

Ανήκε στους κύκλους των ουμανιστών και γνώριζε κορυφαίους απ’ αυτούς, οπότε κάποιοι πιθανολογούν ότι τα έργα με μάγισσες – συχνά έντονα ερωτικές – είναι περισσότερο χιουμοριστικά, επειδή οι Γερμανοί ουμανιστές της εποχής θεωρούσαν το φαινόμενο μάλλον διασκεδαστικό παρά σοβαρό. 

 


Οι μάγισσες, αλλά και άλλα έργα, κυρίως αυτά με θέμα την "Παρθένα και τον Θάνατο", δείχνουν το ενδιαφέρον του για το φανταστικό και το μακάβριο. 

 


 Πολλοί θεωρούν τη χαρακτική δουλειά του σημαντικότερη από τη ζωγραφική.

 


 


 

Οι τρεις ηλικίες της γυναίκας



Αυτοπροσωπογραφία


:

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

HANS BALDUNG (1484/85 – 1545)

 

Γερμανός ζωγράφος και χαράκτης, από τους σημαντικότερους της γερμανικής αναγέννησης. 

 


Γόνος μορφωμένης οικογένειας, άρχισε να διδάσκεται τέχνη γύρω στα 1500.

 


Μεταξύ 1503-1507 ήταν βοηθός του Durer στη Νυρεμβέργη, του οποίου θεωρείται ο σημαντικότερος μαθητής. Τότε περίπου απέκτησε το παρατσούκλι Grien (Πράσινος), ίσως λόγω της προτίμησής του στο χρώμα αυτό. Αργότερα ο Durer τον πήρε μαζί του σ’ ένα ταξίδι στη Βενετία. 

 


Το 1509 επέστρεψε στο Στρασβούργο, άνοιξε δικό του εργαστήριο και έγινε διασημότητα της πόλης λαμβάνοντας πολλές παραγγελίες. 

 

Η πλημμύρα

Όπως ο Durer και ο Cranach υποστήριξε τη θρησκευτική μεταρρύθμιση του Λούθηρου, τον οποίο μάλιστα απεικόνισε σε ένα χαρακτικό του. 

 


Είχε προσωπικό ύφος και κάποιοι τον θεωρούν ένα είδος πρώιμου μανιεριστή. 

 

Η παρθένα και ο θάνατος

Το σημαντικότερο θρησκευτικό του έργο θεωρείται ένα πολύπτυχο με 11 εικόνες από τη ζωή της Παναγίας που φιλοτέχνησε για τον ναό του Freibourg. Εκτός από θρησκευτικά, μυθολογικά θέματα και πορτρέτα, ήταν από τους  πρώτους Γερμανούς που ασχολήθηκε με ερωτικά θέματα και κυρίως με το θέμα της μαγείας, που είναι «σήμα κατατεθέν» του. 

 


Πολλά από τα έργα αυτά είναι σχέδια μικρών διαστάσεων. Η σχετική ενασχόλησή του χρονολογείται ήδη από το 1510 και κράτησε σε όλη του την καριέρα. 

 

Witches Sabbath

Ανήκε στους κύκλους των ουμανιστών και γνώριζε κορυφαίους απ’ αυτούς, οπότε κάποιοι πιθανολογούν ότι τα έργα με μάγισσες – συχνά έντονα ερωτικές – είναι περισσότερο χιουμοριστικά, επειδή οι Γερμανοί ουμανιστές της εποχής θεωρούσαν το φαινόμενο μάλλον διασκεδαστικό παρά σοβαρό. 

 


Οι μάγισσες, αλλά και άλλα έργα, κυρίως αυτά με θέμα την "Παρθένα και τον Θάνατο", δείχνουν το ενδιαφέρον του για το φανταστικό και το μακάβριο. 

 


 Πολλοί θεωρούν τη χαρακτική δουλειά του σημαντικότερη από τη ζωγραφική.

 


 


 

Οι τρεις ηλικίες της γυναίκας



Αυτοπροσωπογραφία


Σχόλια