← Επιστροφή στο αρχείο

VICTOR VASARELY (1906-1997)


 
Ούγγρος καλλιτέχνης που αρχικά ξεκίνησε σπουδές ιατρικής στη Βουδαπέστη, από το 1927 όμως τις εγκατέλειψε για να σπουδάσει τέχνη, με έμφαση στις γραφικές τέχνες και την τυπογραφία. 
 

 
Από το 1930 εγκαθίσταται στο Παρίσι, όπου τα 10 πρώτα χρόνια ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τη διαφήμιση. 
 

 
Το 1944 έγινε μεγάλη έκθεση κυρίως με γραφιστικά και διαφημίσεις του. Από τότε ήδη φαίνεται ο πειραματισμός του με τα οπτικά εφέ. 
 
 
 
Στη συνέχεια εγκαταλείπει κάθε μορφή εικονικότητας για να ασχοληθεί με την γεωμετρική αφαίρεση, επηρεασμένος από το Bauhaus και τον ρωσικό Κονστρουκτιβισμό και από καλλιτέχνες όπως ο Klee, ο Pevsner κ.ά., ενώ από το 1952 περίπου ξεκινά τα «κινητικά» έργα. 
 

 
Το 1955 οργανώνει τη σημαντική έκθεση «Η Κίνηση», επικεντρωμένη στην Κινητική τέχνη με συμμετοχή, μεταξύ άλλων, του Duchamp και του Calder, και διανέμει το «Κίτρινο Μανιφέστο», όπου αναλύει τις απόψεις του για την τέχνη και περιγράφει το «εικαστικό ψηφίο», το οποίο μπορεί να αναπαράγεται σε άπειρες παραλλαγές δημιουργώντας έτσι το «πλαστικό αλφάβητο».
 

 
 Θα βραβευτεί πολλές φορές, ενώ το 1987 ανοίγει στη Βουδαπέστη το Μουσείο Βαζαρελί. 
 
 
Γλυπτό
 

 
Στόχευε στην κοινωνική λειτουργία της τέχνης και στην ενσωμάτωση του έργου τέχνης στην καθημερινότητα. Πίστευε επίσης ότι στο μέλλον η τέχνη θα μπορούσε να παράγεται και βιομηχανικά. 
 
 

 
Στην πρώτη περίοδο των «κινητικών» έργων (1954-1960) πειραματίστηκε με το ασπρόμαυρο, στη συνέχεια όμως ενσωμάτωσε και το χρώμα. 
 
 

 
Τα έργα του δημιουργούν οπτικές απάτες, δίνοντας την ψευδαίσθηση της κίνησης, ιδιαίτερα όταν κινείται μπροστά στο έργο ο ίδιος ο θεατής. Θεωρείται έτσι ο πρόδρομος της Op Art (οπτικής τέχνης).
 
 


Τίγρεις






:

DIERIC BOUTS (περ. 1415-1475)

Άγιος Χριστόφορος Σημαντικός Ολλανδός ζωγράφος της πρώιμης περιόδου της τέχνης της χώρας.    Πιθανόν υπήρξε μαθητής του Van der Weyden.    Επηρεάστηκε απ’ αυτόν και τον van Eyck , ενώ ήταν ένας από τους πρώτους βόρειους καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν πορτρέτα σε τρία τέταρτα με μέρος τοπίου στο βάθος.    Παντρεύτηκε δύο φορές και οι δύο γιοι του, ζωγράφοι κι εκείνοι, συνέχισαν μετά απ’ αυτόν να διευθύνουν το εργαστήριό του.    Τουλάχιστον από το 1457 και έως τον θάνατό του εργάστηκε στην πόλη Leuven .  Ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θρησκευτικά θέματα (μερικοί απ᾽ αυτούς τρίπτυχα, αλλά και μικρότερους, με την Παναγία και το Βρέφος), καθώς και πορτρέτα.     Σωζόμενο απόσπασμα από κατεστραμμένο μεγαλύτερο έργο

VICTOR VASARELY (1906-1997)


 
Ούγγρος καλλιτέχνης που αρχικά ξεκίνησε σπουδές ιατρικής στη Βουδαπέστη, από το 1927 όμως τις εγκατέλειψε για να σπουδάσει τέχνη, με έμφαση στις γραφικές τέχνες και την τυπογραφία. 
 

 
Από το 1930 εγκαθίσταται στο Παρίσι, όπου τα 10 πρώτα χρόνια ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τη διαφήμιση. 
 

 
Το 1944 έγινε μεγάλη έκθεση κυρίως με γραφιστικά και διαφημίσεις του. Από τότε ήδη φαίνεται ο πειραματισμός του με τα οπτικά εφέ. 
 
 
 
Στη συνέχεια εγκαταλείπει κάθε μορφή εικονικότητας για να ασχοληθεί με την γεωμετρική αφαίρεση, επηρεασμένος από το Bauhaus και τον ρωσικό Κονστρουκτιβισμό και από καλλιτέχνες όπως ο Klee, ο Pevsner κ.ά., ενώ από το 1952 περίπου ξεκινά τα «κινητικά» έργα. 
 

 
Το 1955 οργανώνει τη σημαντική έκθεση «Η Κίνηση», επικεντρωμένη στην Κινητική τέχνη με συμμετοχή, μεταξύ άλλων, του Duchamp και του Calder, και διανέμει το «Κίτρινο Μανιφέστο», όπου αναλύει τις απόψεις του για την τέχνη και περιγράφει το «εικαστικό ψηφίο», το οποίο μπορεί να αναπαράγεται σε άπειρες παραλλαγές δημιουργώντας έτσι το «πλαστικό αλφάβητο».
 

 
 Θα βραβευτεί πολλές φορές, ενώ το 1987 ανοίγει στη Βουδαπέστη το Μουσείο Βαζαρελί. 
 
 
Γλυπτό
 

 
Στόχευε στην κοινωνική λειτουργία της τέχνης και στην ενσωμάτωση του έργου τέχνης στην καθημερινότητα. Πίστευε επίσης ότι στο μέλλον η τέχνη θα μπορούσε να παράγεται και βιομηχανικά. 
 
 

 
Στην πρώτη περίοδο των «κινητικών» έργων (1954-1960) πειραματίστηκε με το ασπρόμαυρο, στη συνέχεια όμως ενσωμάτωσε και το χρώμα. 
 
 

 
Τα έργα του δημιουργούν οπτικές απάτες, δίνοντας την ψευδαίσθηση της κίνησης, ιδιαίτερα όταν κινείται μπροστά στο έργο ο ίδιος ο θεατής. Θεωρείται έτσι ο πρόδρομος της Op Art (οπτικής τέχνης).
 
 


Τίγρεις






Σχόλια