Γάλλος ζωγράφος της Σχολής του Παρισιούγεννημένος όχι απλώς στο Παρίσι, αλλά και στη Μονμάρτρη, την κατ’ εξοχήν καλλιτεχνική συνοικία της εποχής. 

Ήταν γιος της ζωγράφου Suzanne Valadon, η οποία τότε ήταν μοντέλο 18 ετών και ποτέ δεν αποκάλυψε τον πατέρα. 

Η μητέρα του παραμέλησε την ανατροφή του κι εκείνος από νέος είχε κλίση προς το αλκοόλ και την άρνηση εκπαίδευσης. 

Στα 21 του υπέφερε από διανοητική διαταραχή. Τότε η μητέρα του τού πρότεινε να στραφεί στη ζωγραφική κι εκείνος ανταποκρίθηκε δείχνοντας μάλιστα ταλέντο και με μόνη εκπαίδευση όσα του έμαθε εκείνη. 

Άρχισε να ζωγραφίζει ό,τι έβλεπε στη Μονμάρτρη, λίγο μετά το 1910 τράβηξε την προσοχή των κριτικών και μέχρι το 1920 είχε γίνει διεθνώς γνωστός. 

Το 1928 τιμήθηκε από το γαλλικό κράτος. Ωστόσο τα διανοητικά προβλήματα συνεχίστηκαν σε όλη του τη ζωή και αρκετές φορές νοσηλεύτηκε σε άσυλα.

Στα μισά της ζωής του έγινε βαθιά θρησκευόμενος και το 1935 παντρεύτηκε, εγκατέλειψε τη Μονμάρτρη και εγκαταστάθηκε σε προάστιο του Παρισιού. 

Λόγω κακής υγείας δεν μπορούσε να ζωγραφίσει στο ύπαιθρο και ζωγράφιζε από φωτογραφίες, από μνήμης και ό,τι έβλεπε από το παράθυρό του. 

Ζωγράφισε κυρίως αστικά τοπία του Παρισιού.