Όνομα με το οποίο είναι γνωστός ο ιταλός ζωγράφος και χαράκτης Giovanni Antonio Canal από τη Βενετία, γιος επίσης ζωγράφου. 

Μαθήτευσε στον πατέρα του και τον βοηθούσε στην κατασκευή σκηνικών για όπερες (του Vivaldi κ.ά.). 

Το 1718 πήγε στη Ρώμη, όπου συνέχισε τη δουλειά αυτή. Εκεί άρχισε να ζωγραφίζει αστικά τοπία και σκηνές από την καθημερινότητα των κατοίκων. 

Όταν επέστρεψε στη Βενετία το 1719 ειδικεύτηκε στη ζωγραφική αστικών τοπίων της, αλλά και φανταστικών τοπίων. 

Πολλές από τις πρώτες δουλειές του ήταν ζωγραφισμένες στο ύπαιθρο («εκ του φυσικού»). Τα έργα του είναι ιδιαιτέρως λεπτομερή και αποτυπώνουν τα αποτελέσματα του φωτός. 

Έφτιαχνε επίσης μικρά σε διαστάσεις παρόμοια έργα που προορίζονταν να πουληθούν σε βρετανούς τουρίστες της εποχής. Το 1746 πήγε στο Λονδίνο όπου έμεινε ως το 1755, ώστε να βρίσκεται κοντά στην ανθηρή αγορά του (οι τουρίστες στη Βενετία είχαν μειωθεί εξ αιτίας του Επταετούς Πολέμου της δεκαετίας του 1750). 

Εκεί ζωγράφισε όψεις του Λονδίνου και άλλων περιοχών. 

Μετά από κάποια χρόνια η ποιότητα των έργων του έπεσε, είτε επειδή ο ίδιος δούλευε μηχανικά και γρήγορα είτε επειδή ο ανιψιός του Bernardo Bellotto υπέγραφε τα δικά του έργα με το όνομα του θείου του είτε, τέλος, επειδή κυκλοφορούσαν πολλά πλαστά έργα του. 

Όταν επέστρεψε στη Βενετία εκλέχτηκε ακαδημαϊκός το 1763. 

Στα τελευταία του χρόνια μετέφερε σε πίνακες σχέδιά του. Σε αρκετά έργα του αναμειγνύει το αληθινό τοπίο που ζωγραφίζει με φανταστικές προσθήκες.