← Επιστροφή στο αρχείο

NANCY SPERO (1926-2009)

 

Αμερικανίδα πολιτικοποιημένη και φεμινίστρια καλλιτέχνιδα. 

 


Γεννήθηκε στο Cleveland, αλλά μεγάλωσε στο Σικάγο, όπου μετακόμισε η οικογένειά της. 

 


Σπούδασε τέχνη στη σχολή του Art Institute of Chicago, όπου γνώρισε τον συμφοιτητή της Leon Golub. Συνέχισε σπουδές στο Παρίσι, στη Beaux Arts και αλλού και το 1950 επέστρεψε στις ΗΠΑ, όπου παντρεύτηκε τον Golub, με τον οποίο συνεργάστηκε συχνά στην καριέρα της. 

 


Έζησαν για 2 χρόνια στην Ιταλία, όπου επηρεάστηκε από την Ετρουσκική και Ρωμαϊκή τέχνη. 

 


Αμφότεροι ανέπτυξαν ένα είδος (διαφορετικό ο καθένας) παραστατικού μοντερνισμού με επίκεντρο την ανθρώπινη φιγούρα, αψηφώντας την τότε κυριαρχία τότε αφηρημένου εξπρεσιονισμού. 




Στη συνέχεια έζησαν ως το 1964 στο Παρίσι, βρίσκοντας την ευρωπαϊκή ατμόσφαιρα πιο ενδιαφέρουσα από αυτή της Νέας Υόρκης. Είχαν 3 γιους. 

 

Ως το 1968 ζωγράφισε τη σειρά Black Painting με προσωπικά θέματα (γυναίκες με παιδιά, πόρνες, εραστές, υβρίδια ανθρώπου-ζώου κ.ά.) 

 




Επέστρεψαν στη Νέα Υόρκη το 1964. 

 


Μεταξύ 1966-70 φιλοτέχνησε τη σειρά War Series, επηρεασμένη από τον πόλεμο του Βιετνάμ και τις διαδηλώσεις για περισσότερα δικαιώματα. Αποτελούνταν από μικρά έργα από γκουάς, σχεδιασμένα γρήγορα. 

 


Ακτιβίστρια και πρώιμη φεμινίστρια, ήταν μέλος σχετικών οργανώσεων και εξέθετε στην πρώτη συνεργατική γυναικεία γκαλερί. 

 


Ακολούθησαν πολλές σειρές έργων, όπου βρήκε την προσωπική της φωνή (Artaud Paintings και Codex Artaud, που συνδύαζαν εικόνα με κείμενα του Artaud), ενώ μετά το 1974 επικεντρώνεται σε γυναικεία θέματα που καταδεικνύουν κυρίως την καταπίεση των γυναικών ανά τους αιώνες, αλλά και κριτικάρουν κάθε είδους εξουσίες. 

 




Εφηύρε προσωπικούς τρόπους έκφρασης με τη χρήση κολλάζ, χαρακτικής, ρολών ζωγραφισμένου χαρτιού που κρέμεται από ψηλά κ.α.. 

 


Θεωρείται από τις πρωτοπόρες και σημαντικότερες φιγούρες της φεμινιστικής τέχνης.

 


 



Sheela-Na-Gig : Γυναίκα - αιδοίο, μια φιγούρα που χρησιμοποίησε σε πολλά έργα σε διαφορετικές παραλλαγές. 



Αυτοπροσωπογραφία

:

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

NANCY SPERO (1926-2009)

 

Αμερικανίδα πολιτικοποιημένη και φεμινίστρια καλλιτέχνιδα. 

 


Γεννήθηκε στο Cleveland, αλλά μεγάλωσε στο Σικάγο, όπου μετακόμισε η οικογένειά της. 

 


Σπούδασε τέχνη στη σχολή του Art Institute of Chicago, όπου γνώρισε τον συμφοιτητή της Leon Golub. Συνέχισε σπουδές στο Παρίσι, στη Beaux Arts και αλλού και το 1950 επέστρεψε στις ΗΠΑ, όπου παντρεύτηκε τον Golub, με τον οποίο συνεργάστηκε συχνά στην καριέρα της. 

 


Έζησαν για 2 χρόνια στην Ιταλία, όπου επηρεάστηκε από την Ετρουσκική και Ρωμαϊκή τέχνη. 

 


Αμφότεροι ανέπτυξαν ένα είδος (διαφορετικό ο καθένας) παραστατικού μοντερνισμού με επίκεντρο την ανθρώπινη φιγούρα, αψηφώντας την τότε κυριαρχία τότε αφηρημένου εξπρεσιονισμού. 




Στη συνέχεια έζησαν ως το 1964 στο Παρίσι, βρίσκοντας την ευρωπαϊκή ατμόσφαιρα πιο ενδιαφέρουσα από αυτή της Νέας Υόρκης. Είχαν 3 γιους. 

 

Ως το 1968 ζωγράφισε τη σειρά Black Painting με προσωπικά θέματα (γυναίκες με παιδιά, πόρνες, εραστές, υβρίδια ανθρώπου-ζώου κ.ά.) 

 




Επέστρεψαν στη Νέα Υόρκη το 1964. 

 


Μεταξύ 1966-70 φιλοτέχνησε τη σειρά War Series, επηρεασμένη από τον πόλεμο του Βιετνάμ και τις διαδηλώσεις για περισσότερα δικαιώματα. Αποτελούνταν από μικρά έργα από γκουάς, σχεδιασμένα γρήγορα. 

 


Ακτιβίστρια και πρώιμη φεμινίστρια, ήταν μέλος σχετικών οργανώσεων και εξέθετε στην πρώτη συνεργατική γυναικεία γκαλερί. 

 


Ακολούθησαν πολλές σειρές έργων, όπου βρήκε την προσωπική της φωνή (Artaud Paintings και Codex Artaud, που συνδύαζαν εικόνα με κείμενα του Artaud), ενώ μετά το 1974 επικεντρώνεται σε γυναικεία θέματα που καταδεικνύουν κυρίως την καταπίεση των γυναικών ανά τους αιώνες, αλλά και κριτικάρουν κάθε είδους εξουσίες. 

 




Εφηύρε προσωπικούς τρόπους έκφρασης με τη χρήση κολλάζ, χαρακτικής, ρολών ζωγραφισμένου χαρτιού που κρέμεται από ψηλά κ.α.. 

 


Θεωρείται από τις πρωτοπόρες και σημαντικότερες φιγούρες της φεμινιστικής τέχνης.

 


 



Sheela-Na-Gig : Γυναίκα - αιδοίο, μια φιγούρα που χρησιμοποίησε σε πολλά έργα σε διαφορετικές παραλλαγές. 



Αυτοπροσωπογραφία

Σχόλια