Ρώσος ζωγράφος και θεωρητικός τέχνης από την Μόσχα.

Ο πατέρας του ήταν παιδαγωγός και ψυχολόγος. 

Σπούδασε μεταξύ 1943-48. 

Μετά τον πόλεμο δεν ακολούθησε το σοσιαλιστικό ρεαλισμό, γι᾽ αυτό και δεν ήταν επιτυχημένος ή πολύ γνωστός στην πατρίδα του. 

Είναι χαρακτηριστικό ότι η πρώτη του ατομική έκθεση στη Σοβιετική Ένωση έγινε μόλις το 1988, 3 χρόνια μετά τον θάνατό του (πριν είχε πάρει μέρος μόνο σε ομαδικές, ήδη από τη δεκαετία του 60). 

Λόγω προβλημάτων με τις αρχές δεν κατάφερε να παρευρεθεί στην αναδρομική του έκθεση το 1984 στο Παρίσι.  

Στα 60ς και 70ς, ως μέλος της Ένωσης Καλλιτεχνών της ΕΣΣΔ είχε εξασφαλίσει κάποιες παραγγελίες για σκηνογραφίες. Στα μέσα της καριέρας του πέρασε και μια αφηρημένη περίοδο. 

 Στα θεωρητικά του έργα υποστήριξε ότι μετά τον Cezanne (από τον οποίο είχε επηρεαστεί αρχικά) η έννοια του χρώματος έχει αλλάξει ριζικά, έχει «εξαντληθεί». 

Από κάποιο σημείο της καριέρας του απέρριψε λοιπόν τη χρωματική γκάμα, τη χρήση χρώματος ουσιαστικά, και ζωγράφισε νεκρές φύσεις και πορτρέτα όπου κυριαρχούν γκρίζοι τόνοι, ως να ειδωμένα μέσα από πέπλα ομίχλης, αναζητώντας πάντοτε την αίσθηση της «αρμονίας».