Γερμανός εξπρεσιονιστής (κυρίως) ζωγράφος και χαράκτης γεννημένος στη Δρέσδη. 

Μεταξύ 1911-12 παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της πόλης. 

Το 1917 υπηρέτησε στο ιατρικό τμήμα του στρατού και υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη μιας ομάδας εξπρεσιονιστών της Δρέσδης. 

Άρχισε να γνωρίζει επιτυχία ως χαράκτης. 

Από το 1918 έως το 1922 υπήρξε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας. 

Δημοσίευσε πολλά χαρακτικά του σε αριστερά περιοδικά της εποχής, σε βιβλία του φίλου του ποιητή Rheiner και γενικά υπήρξε παραγωγικός χαράκτης σε όλη του την καριέρα. 

Ο θάνατος του ποιητή Rheiner

Στα 20ς, αφήνοντας τον εξπρεσιονισμό, έγινε ένα από τα νεότερα μέλη της Νέας Αντικειμενικότητας, που αντέδρασε σ’ αυτόν. 

Ο ηγέτης

Τα θέματά του έγιναν περισσότερο κοινωνικά και κριτικά. 

Μετά το 1925 έγινε πιο «αντικειμενικός» και ρεαλιστής και πιο «συντηρητικός» στις εικαστικές του απόψεις, επιθυμώντας να πλησιάσει τους Παλιούς Δασκάλους. 

Στα 30ς πολλά από τα έργα του θεωρήθηκαν «εκφυλισμένη τέχνη» από τους ναζί και καταστράφηκαν. 

Το 1944 το εργαστήριό του στο Βερολίνο, όπου ζούσε τότε, καταστράφηκε από βομβαρδισμό, οπότε χάθηκαν και άλλα έργα του. 

Μεταξύ 1949-1962 δίδαξε τέχνη στο πανεπιστήμιο της Halle. 

Δύο αυτοπροσωπογραφίες σε ώριμη ηλικία