Γερμανός ζωγράφος γεννημένος στο Strohausen, στα βόρεια της χώρας.   

Ο πατέρας του ήταν κεραμίστας. 

Το 1911 παρακολούθησε μαθήματα αρχιτεκτονικής στη Βρέμη. Το 1913-14 έκανε νυχτερινά μαθήματα σχεδίου στην εκεί Καλών Τεχνών. 

Στρατεύτηκε στον Α’ παγκόσμιο (1915-17), αιχμαλωτίστηκε και  μεταφέρθηκε στη Βρετανία.

Το 1920 μετακόμισε στο Βερολίνο, άρχισε να ζωγραφίζει συστηματικά και έγινε μέλος της Berlin Secession. 

Το 1922 απομονώθηκε σε χωριό και αφοσιώθηκε στην τέχνη, ζωγραφίζοντας τοπία της περιοχής. Έκανε την πρώτη του ατομική το 1925. 

Σχετίστηκε επίσης με τους καλλιτέχνες της Νέας Αντικειμενικότητας. 

Χρησιμοποιούσε υλικά και τεχνικές παλιών δασκάλων και δούλευε πολύ κάθε έργο του. 

Του άρεσε να εισάγει στοιχεία σύγχρονής του τεχνολογίας στα τοπία του. Το γεγονός αυτό, τα στοιχεία του φανταστικού που χρησιμοποιεί, τα «βλοσυρά» τοπία του και η ονειρική ατμόσφαιρα κατατάσσουν το έργο του στον μαγικό ρεαλισμό. 

Οι ανθρώπινες φιγούρες είναι συνήθως μικροσκοπικές, χαμένες σε έναν παράδοξο κόσμο. Πολλά από τα τοπία του είναι αποκαλυπτικά, απόρροια των δύο μεγάλων πολέμων που βίωσε. 

Το 1931 εντάχθηκε σε μία εξπρεσιονιστική ομάδα και πήρε μέρος στην έκθεση «New German Romanticism” στο Ανόβερο. 

Υπήρξε μέλος του ναζιστικού κόμματος και το 1933 διορίστηκε καθηγητής στην Ακαδημία Τέχνης του Dusseldorf, όταν απ’ αυτήν εκδιώχτηκαν από τους ναζί καθηγητές όπως ο Klee.

Ωστόσο απολύθηκε κι αυτός με τη σειρά του το 1935, ενώ αποβλήθηκε από το κόμμα και του απαγορεύτηκε να ζωγραφίζει το 1938, ενώ είχε περιληφθεί στους «παρακμιακούς καλλιτέχνες». 

Στα 30ς ταξίδεψε στην Αφρική και τη Νότια Αμερική. 

Στρατεύτηκε και πάλι και έμεινε στο στρατό σε όλη τη διάρκεια του Β’ παγκόσμιου.