← Επιστροφή στο αρχείο

NIKO PIROSMANI (1862-1918)


 Γεωργιανός ναϊφ ζωγράφος. 


Γεννήθηκε σε χωριό σε φτωχή αγροτική οικογένεια. Έμεινε από νωρίς ορφανός και ανατράφηκε από δύο μεγαλύτερες αδελφές τους. 


Το 1870 μετακόμισαν στην Τυφλίδα. 


Το 1872 άρχισε να εργάζεται ως υπηρέτης σε πλούσια οικογένεια, ενώ μάθαινε γραφή και ανάγνωση. 


Το 1876 επέστρεψε στο χωριό του και έγινε βοσκός. 


Άρχισε από μόνος του να ζωγραφίζει, και μάλιστα συχνά εκ του φυσικού. 


Το 1882 άνοιξε με έναν άλλον αυτοδίδακτο ζωγράφο εργαστήριο όπου έφτιαχναν επιγραφές για καταστήματα. 

Στη συνέχεια έκανε και πολλές άλλες δουλειές (ελεγκτής σε σιδηροδρομικό σταθμό ή ιδιοκτήτης φάρμας στην Τυφλίδα που απέτυχε κλπ.). 


Σε όλη του τη ζωή έμεινε φτωχός, αναλάμβανε σχετικές δουλειές όπως να βάφει σπίτια, να φτιάχνει ταμπέλες ή πορτρέτα κλπ., ενώ συνέχιζε να ζωγραφίζει στο σπίτι του. 


Αν και είχε κάποια μικρή επιτυχία στη ζωγραφική του, ουσιαστικά έκανε πάντα άλλες δουλειές για να έχει ένα εισόδημα και ποτέ δεν έζησε αποκλειστικά απ' αυτή. 


Απεικόνισε σκηνές από τη ζωή στην πατρίδα του, κυρίως στην ύπαιθρο και σπανιότερα στην πόλη. Στις σκηνές της υπαίθρου κεντρική θέση κατέχουν οι λαϊκές γιορτές και τα πανηγύρια.


Του άρεσε επίσης πολύ να ζωγραφίζει ζώα. 


Φιλοτέχνησε τέλος και πορτρέτα ιστορικών προσωπικοτήτων της χώρας. 


Απέκτησε καλλιτεχνική αναγνώριση μόλις στα τελευταία 5-6 χρόνια της ζωής του. 

Η φήμη του έγινε παγκόσμια μετά θάνατον και μεγάλωσε κι άλλο μετά την ταινία «Pirosmani" του Sergei Paratzanov (1969). 

 

Για τη Γεωργία είναι κάτι σαν τον δικό μας Θεόφιλο. 

Αυτοπροσωπογραφία


:

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

NIKO PIROSMANI (1862-1918)


 Γεωργιανός ναϊφ ζωγράφος. 


Γεννήθηκε σε χωριό σε φτωχή αγροτική οικογένεια. Έμεινε από νωρίς ορφανός και ανατράφηκε από δύο μεγαλύτερες αδελφές τους. 


Το 1870 μετακόμισαν στην Τυφλίδα. 


Το 1872 άρχισε να εργάζεται ως υπηρέτης σε πλούσια οικογένεια, ενώ μάθαινε γραφή και ανάγνωση. 


Το 1876 επέστρεψε στο χωριό του και έγινε βοσκός. 


Άρχισε από μόνος του να ζωγραφίζει, και μάλιστα συχνά εκ του φυσικού. 


Το 1882 άνοιξε με έναν άλλον αυτοδίδακτο ζωγράφο εργαστήριο όπου έφτιαχναν επιγραφές για καταστήματα. 

Στη συνέχεια έκανε και πολλές άλλες δουλειές (ελεγκτής σε σιδηροδρομικό σταθμό ή ιδιοκτήτης φάρμας στην Τυφλίδα που απέτυχε κλπ.). 


Σε όλη του τη ζωή έμεινε φτωχός, αναλάμβανε σχετικές δουλειές όπως να βάφει σπίτια, να φτιάχνει ταμπέλες ή πορτρέτα κλπ., ενώ συνέχιζε να ζωγραφίζει στο σπίτι του. 


Αν και είχε κάποια μικρή επιτυχία στη ζωγραφική του, ουσιαστικά έκανε πάντα άλλες δουλειές για να έχει ένα εισόδημα και ποτέ δεν έζησε αποκλειστικά απ' αυτή. 


Απεικόνισε σκηνές από τη ζωή στην πατρίδα του, κυρίως στην ύπαιθρο και σπανιότερα στην πόλη. Στις σκηνές της υπαίθρου κεντρική θέση κατέχουν οι λαϊκές γιορτές και τα πανηγύρια.


Του άρεσε επίσης πολύ να ζωγραφίζει ζώα. 


Φιλοτέχνησε τέλος και πορτρέτα ιστορικών προσωπικοτήτων της χώρας. 


Απέκτησε καλλιτεχνική αναγνώριση μόλις στα τελευταία 5-6 χρόνια της ζωής του. 

Η φήμη του έγινε παγκόσμια μετά θάνατον και μεγάλωσε κι άλλο μετά την ταινία «Pirosmani" του Sergei Paratzanov (1969). 

 

Για τη Γεωργία είναι κάτι σαν τον δικό μας Θεόφιλο. 

Αυτοπροσωπογραφία


Σχόλια