Κουβανός ζωγράφος γεννημένος στην Αβάνα. 

Το 1951 εγκατέλειψε σπουδές νομικής για να αφοσιωθεί στη ζωγραφική, παρά το ότι δεν είχε κάνει ποτέ σπουδές τέχνης. 

Το 1953 έζησε για ένα χρόνο στο Μεξικό, γνωρίστηκε με τον ζωγράφο Cuevas και εξερεύνησαν και επηρεάστηκαν από τον πολιτισμό των Μάγιας. 

Από τις πρώτες επιρροές του επίσης ήταν ο Lam, του οποίου είχε δει μεγάλη έκθεση στην Κούβα το 1955. 

Αφού έκανε δύο εκθέσεις στην Αβάνα (1955 και 1958), μετακόμισε στο Παρίσι το 1959, όπου γνώρισε τον Breton, υιοθέτησε τον σουρεαλισμό και έκανε έκθεση το 1960. 

Με τη σουρεαλιστική ομάδα πήρε μέρος σε ένα αντιθρησκευτικό event το 1962, όπου παρουσίασε  επιθετικά και καυστικά προς τη θρησκεία έργα. 

Από το 1964 επινόησε τις χαρακτηριστικές του οστεώδεις, τερατώδεις φιγούρες εμπνευσμένες συχνά από έργα των de Sade και Bataille («ζωγραφική της σκληρότητας» είχε αποκαλέσει την τέχνη του ο Breton).

Στα 70ς ανακάλυψε τον εσωτερισμό, κάνοντας μάλιστα σχετική έκθεση το 1976. 

Γοητεύτηκε επίσης από την ορνιθολογία, πράγμα που φαίνεται σε μερικές δουλειές του. 

Από το 1984 εκθέτει αμμώδη τοπία εμπνευσμένα από μια επίσκεψή του στο Περού, με πολλές αναφορές στον σαμανισμό. 

Αργότερα θα κάνει έργα εμπνευσμένα από φυτικά μοτίβα. 

Το 2003 έγινε στο Παρίσι αναδρομική του έκθεση. 

Παρέμεινε πιστός στο σουρεαλισμό ως το τέλος. Έζησε μόνιμα στο Παρίσι από το 1975.