SANTIAGO RUSINOL (1861-1931)

 

Δύο παραλλαγές στο ίδιο θέμα

Ισπανός ζωγράφος, ποιητής, δημοσιογράφος και συλλέκτης από τη Βαρκελώνη. 

Ο πατέρας του είχε εργοστάσιο υφαντουργίας. Παρά το ότι ήταν ο κληρονόμος του, ο Santiago ενδιαφερόταν για την τέχνη ήδη από την εφηβεία του. 

Μαθήτευσε σε ζωγράφο της εποχής και το 1879 συμμετείχε για πρώτη φορά σε ομαδική έκθεση. 

Αεικίνητη φύση, το 1886 παρέδωσε την επιχείρηση στον αδελφό του και αφοσιώθηκε στην τέχνη και τα ταξίδια, που συνεχίστηκαν σε όλη του τη ζωή. 

Το 1888 έγινε γνωστός ως συγγραφέας χάρη στην τακτική του συνεργασία με γνωστή εφημερίδα. 

[Ο άνδρας είναι ο Erc Sati]

Το 1889 άφησε την οικογένειά του (αν και συνέχισε να βλέπει την κόρη του) και έζησε για 10 χρόνια στο Παρίσι, όπου σπούδασε τέχνη. 

Το 1893 απέκτησε μια κατοικία / εργαστήριο στην παραθαλάσσια πόλη Sitges, κοντά στη Βαρκελώνη, που τότε ήταν το επίκεντρο μοντέρνων καλλιτεχνών απ’ όλες τις τέχνες (εικαστικοί, μουσικοί, συγγραφείς κλπ.) και στην οποία οργανώνονταν κάθε είδους σχετικές εκδηλώσεις. 

Στις αρχές του 20ού αιώνα είχε καθιερωθεί (και στο Παρίσι) τόσο ως ζωγράφος όσο και ως συγγραφέας. 

Το 1899 συμφιλιώθηκε με τη σύζυγο του και επέστρεψε στο Παρίσι με την οικογένειά του πλέον, προσπαθώντας να αποτοξινωθεί από εθισμό του στη μορφίνη. 

Μορφινομανής (2 παραλλαγές)

Εκεί έγινε μέλος του επίσημου Salon (1908). 

Στην Βαρκελώνη σύχναζε στους καλλιτεχνικούς κύκλους, όπως και ο νεαρός Picasso, στους οποίους υπήρξε κεντρική φιγούρα ως το τέλος του. 

Πορτρέτο του Rusinol από τον νεαρό Picasso

Στη ζωγραφική ήταν συντηρητικός. Στις αρχές του αιώνα μάλιστα ανήκε στην ισπανική ομάδα Noucentista, που εναντιωνόταν στην μοντέρνα τέχνη. 

Ωστόσο υπήρξε σημαντικός για την ισπανική μοντερνικότητα με την έννοια ότι αρνήθηκε να ζωγραφίσει βαρύγδουπα ιστορικά θέματα, που τότε κυριαρχούσαν, φιλοτεχνώντας τοπία, πορτρέτα και καθημερινές σκηνές της περιοχής του.  

Το δωμάτιό μου στο Παρίσι

Αυτοπροσωπογραφία