← Επιστροφή στο αρχείο

ROBERT RAUSCHENBERG (1925-2008)


 

Αμερικανός καλλιτέχνης που στο έργο του συνδύασε ποικίλες μορφές τέχνης (ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, χαρακτική, κολλάζ, Ready-made, performance κλπ.), θολώνοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στα είδη αυτά. 

 


Γεννήθηκε στο Τέξας, ξεκίνησε σπουδές φαρμακευτικής, σύντομα όμως τις εγκατέλειψε (ήταν δυσλεκτικός αλλά δεν το γνώριζε τότε). 

 


Μεταξύ 1944-46 κατατάχτηκε στο ναυτικό. Σπούδασε τέχνη στο Kansas City, στην Academie Julian στο Παρίσι και στη συνέχεια στο Black Mountain College στη βόρεια Καρολίνα, μια μη συμβατική σχολή τέχνης με ιδιαίτερο πρόγραμμα διδασκαλίας, όπου επιδόθηκε σε πολλούς πειραματισμούς. 

 


Εκεί είχε δάσκαλο τον Albers, από τον οποίο, αν και εντελώς διαφορετικής ιδιοσυγκρασίας και ύφους, επηρεάστηκε. 

 


Κυρίως όμως συμφωνούσε με τον συνθέτη John Cage, με τον οποίο παρέμειναν φίλοι για δεκαετίες. 

 


Τελικά ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Νέα Υόρκη. 

 


Αμφισεξουαλικός, έκανε έναν σύντομο γάμο το 1950 και μετά το 1952 είχε σχέσεις με γνωστούς καλλιτέχνες όπως ο Cy Twobly και ο Jasper Johns. Έζησε κυρίως στη Νέα Υόρκη. 

 


Το έργο του συχνά χαρακτηρίζεται «νέο-ντανταϊστικό». 

 


Έλεγε ότι «η ζωγραφική σχετίζεται τόσο με την τέχνη όσο και με τη ζωή» και ότι ήθελε να δουλέψει «στο όριο ανάμεσα στα δύο». 

 


Με τη χρήση έτοιμων, κοινότοπων αντικειμένων προσπάθησε, όπως οι ντανταϊστές «πρόγονοί» του να συνενώσει το «υψηλό» με το «χαμηλό» και την τέχνη με τη ζωή.

 


Ακριβώς λόγω της χρήσης μπανάλ αντικειμένων, η πρώτη του περίοδος χαρακτηρίζεται και ως πρώιμη pop art. 

 

Η περίφημη σειρά του “Combines” (1954-1964) ενώνει ζωγραφική και έτοιμα αντικείμενα δημιουργώντας έτσι έργα που είναι ζωγραφική και γλυπτική συγχρόνως. 

 


Συνέχισε να πειραματίζεται διαρκώς με πολλούς τρόπους ως το τέλος. 

 


Το 1964 κέρδισε το μεγάλο βραβείο στην Μπιενάλε της Βενετίας.

 




Αυτοπροσωπογραφία


:

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

ROBERT RAUSCHENBERG (1925-2008)


 

Αμερικανός καλλιτέχνης που στο έργο του συνδύασε ποικίλες μορφές τέχνης (ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, χαρακτική, κολλάζ, Ready-made, performance κλπ.), θολώνοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στα είδη αυτά. 

 


Γεννήθηκε στο Τέξας, ξεκίνησε σπουδές φαρμακευτικής, σύντομα όμως τις εγκατέλειψε (ήταν δυσλεκτικός αλλά δεν το γνώριζε τότε). 

 


Μεταξύ 1944-46 κατατάχτηκε στο ναυτικό. Σπούδασε τέχνη στο Kansas City, στην Academie Julian στο Παρίσι και στη συνέχεια στο Black Mountain College στη βόρεια Καρολίνα, μια μη συμβατική σχολή τέχνης με ιδιαίτερο πρόγραμμα διδασκαλίας, όπου επιδόθηκε σε πολλούς πειραματισμούς. 

 


Εκεί είχε δάσκαλο τον Albers, από τον οποίο, αν και εντελώς διαφορετικής ιδιοσυγκρασίας και ύφους, επηρεάστηκε. 

 


Κυρίως όμως συμφωνούσε με τον συνθέτη John Cage, με τον οποίο παρέμειναν φίλοι για δεκαετίες. 

 


Τελικά ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Νέα Υόρκη. 

 


Αμφισεξουαλικός, έκανε έναν σύντομο γάμο το 1950 και μετά το 1952 είχε σχέσεις με γνωστούς καλλιτέχνες όπως ο Cy Twobly και ο Jasper Johns. Έζησε κυρίως στη Νέα Υόρκη. 

 


Το έργο του συχνά χαρακτηρίζεται «νέο-ντανταϊστικό». 

 


Έλεγε ότι «η ζωγραφική σχετίζεται τόσο με την τέχνη όσο και με τη ζωή» και ότι ήθελε να δουλέψει «στο όριο ανάμεσα στα δύο». 

 


Με τη χρήση έτοιμων, κοινότοπων αντικειμένων προσπάθησε, όπως οι ντανταϊστές «πρόγονοί» του να συνενώσει το «υψηλό» με το «χαμηλό» και την τέχνη με τη ζωή.

 


Ακριβώς λόγω της χρήσης μπανάλ αντικειμένων, η πρώτη του περίοδος χαρακτηρίζεται και ως πρώιμη pop art. 

 

Η περίφημη σειρά του “Combines” (1954-1964) ενώνει ζωγραφική και έτοιμα αντικείμενα δημιουργώντας έτσι έργα που είναι ζωγραφική και γλυπτική συγχρόνως. 

 


Συνέχισε να πειραματίζεται διαρκώς με πολλούς τρόπους ως το τέλος. 

 


Το 1964 κέρδισε το μεγάλο βραβείο στην Μπιενάλε της Βενετίας.

 




Αυτοπροσωπογραφία


Σχόλια