Έλληνας ζωγράφος, ο γνωστότερος θαλασσογράφος της ελληνικής ζωγραφικής. 

Αποφοίτησε το 1856 και πήγε στην Τεργέστη για να δουλέψει ως λογιστής στον έμπορο θείο του. 

Η πυρπόληση της τουρκικής φρεγάτας (πάνω) και η πυρπόληση τουρκικού δικρότου στην Ερεσό (κάτω) 

Ωστόσο εκείνος διέκρινε το ταλέντο του από τα πολλά σχέδια που έφτιαχνε και το 1860 χρηματοδότησε σπουδές τέχνης στην Ακαδημία του Μονάχου. 

Πανηγύρι στο Μόναχο

Το 1866 κέρδισε έναν αυστριακό διαγωνισμό για την απεικόνιση της ναυμαχίας της Λίσσας, όπου μεταξύ των επάθλων ήταν και δωρεάν ταξίδια – κρουαζιέρες για 3 χρόνια με το αυστριακό πολεμικό ναυτικό. 

Κατά τη διάρκειά τους ζωγράφισε πολλές θαλασσογραφίες. 

Εργάστηκε σε ευρωπαϊκές πόλεις και το 1883 επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. 

Από τότε ως το 1903 δίδαξε στην Καλών Τεχνών (Σχολή Ωραίων Τεχνών τότε). 

Από τα λίγα μη θαλασσινά έργα του

Επειδή είχε πολυμελή οικογένεια και τα έργα του πωλούνταν φτηνά, έζησε τα τελευταία του χρόνια φτωχός και πέθανε ξεχασμένος. 

Είναι από τους βασικούς εκπροσώπους της λεγόμενης Σχολής του Μονάχου (ακαδημαϊκό, ρεαλιστικό ύφος, που δεν επηρεάστηκε από τα μοντέρνα κινήματα). 

Η ναυμαχία της Σαλαμίνας

Σταθερή πηγή έμπνευσης σε όλη του τη ζωή υπήρξε η θάλασσα και τα πλοία. 

Θεωρείται ο πατέρας της ελληνικής θαλασσογραφίας.

Ο μήνας Νοέμβριος από το χειρόγραφο Les Tres Riches Heures du duc de Berry

Γάλλος μινιατουρίστας και εικονογράφος χειρογράφων, γεννημένος στη Bourges, όπου και πέθανε. 

Ο αδελφός του Michel Colombe ήταν γλύπτης. 

Δεν γνωρίζουμε πολλά για τη ζωή του. 

Πάντως το 1470-72 ζωγράφισε τις μινιατούρες του χειρογράφου Heures de Louis de Laval. 

Ανάμεσα στις πολλές εικονογραφήσεις του, μεταξύ 1485-90 συμπλήρωσε και ολοκλήρωσε το περίφημο εικονογραφημένο χειρόγραφο “Les Tres Riches Heures du duc de Berry", ενός από τα ωραιότερα διατηρημένα χειρόγραφα της τελευταίας φάσης του Γοτθικού ύφους, το οποίο είχαν αφήσει ανολοκλήρωτο οι βασικοί δημιουργοί του αδελφοί Limbourg. 

Για το χειρόγραφο αυτό φιλοτέχνησε τον μήνα Νοέμβριο και διόρθωσε / συμπλήρωσε άλλες εικόνες.

Ο θάνατος

Σουηδή ζωγράφος και μυστικίστρια γεννημένη κοντά στη Στοκχόλμη σε εύπορη και αριστοκρατική οικογένεια. 

Από μικρή βίωσε ένα ειδυλλιακό φυσικό περιβάλλον στο εξοχικό όπου περνούσε τα καλοκαίρια, που βρισκόταν στο νησί μιας λίμνης. 

Οι φόρμες της φύσης αποτέλεσαν αργότερα πηγή έμπνευσης για τη δουλειά της. 

Από νωρίς είχε κλίση στα μαθηματικά και τη βοτανολογία και ταλέντο στη ζωγραφική. 

Όταν η οικογένεια μετακόμισε στη Στοκχόλμη σπούδασε αρχικά σε Τεχνική Σχολή και μετά στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών της πόλης (1882-87), όπου διακρίθηκε. 

Αρχικά ζωγράφιζε τοπία, πορτρέτα και φυτικά θέματα. 

Το 1880 πέθανε η μικρότερη αδελφή της. Από τότε έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον και ασχολήθηκε συστηματικά με τον πνευματισμό, τη Θεοσοφία της Blavatsky και την εσωτερική φιλοσοφία του Rosenkreuz. 

Όπως συχνά συνέβαινε στα τέλη του 19^ου και τις αρχές του 20ού αιώνα το έργο της, όπως και το έργο πολλών άλλων καλλιτεχνών που κινούνταν στο χώρο του μοντερνισμού, επηρεάστηκαν από σχετικές μυστικιστικές θεωρίες. 

Ήδη από φοιτήτρια σχετίστηκε με άλλες 4 καλλιτέχνιδες που ασπάζονταν παρόμοιες ιδέες και σχημάτισαν την ομάδα “The Five” (De Fem), που συνδύαζαν την τέχνη με πνευματιστικές σεάνς και την αναζήτηση του υπερφυσικού γενικότερα. 

Πειραματίστηκε με την ομάδα με το αυτόματο σχέδιο δημιουργώντας γεωμετρικά έργα. 

Από το 1906, υπό την επήρεια όλων των παραπάνω, στράφηκε αποκλειστικά στην αφηρημένη τέχνη. 

Τα αφηρημένα έργα της πέρασαν από διάφορες φάσεις, ωστόσο βασική πηγή τους παρέμεινε ο πνευματισμός. 

Επινόησε μια δική της εικαστική γλώσσα. Κάθε αφηρημένο έργο της εκφράζει μέρος από τις πολύπλοκες μεταφυσικές της θεωρίες, που συνδύαζαν υπερφυσικό και επιστήμη. 

Από τις γνωστότερες είναι η σειρά 196 έργων της με γενικό τίτλο The Temple (1906-1915). 

Όσο ζούσε εξέθεσε πολύ λίγες φορές. 

Είναι από τους πρώτους καλλιτέχνες που εκφράστηκαν κυρίως με αφηρημένο τρόπο. 

Δεν παντρεύτηκε ποτέ και συναναστρεφόταν κυρίως με γυναίκες.

Βοτανολογικό σχέδιο

Αυτοπροσωπογραφία