JOSEF SIMA (1891-1971)

 

 Τσέχος μοντερνιστής ζωγράφος. 

 

Γεννήθηκε σε μικρή πόλη της χώρας και σπούδασε τέχνη στην Academy of Arts της Πράγας, όπου ήταν μαθητής του Jan Preisler. 

 

Ήταν μέλος της πρωτοποριακής καλλιτεχνικής ομάδας Devetsil, αλλά και της σημαντικής παλαιότερης επίσης μοντέρνας ομάδας Umelecka beseda, που δεν ήταν μόνο εικαστική. 

 

Από το 1931, στα 30 του, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου έζησε την υπόλοιπη ζωή του. 

 

Το 1926 μάλιστα έγινε Γάλλος πολίτης.  

 

Παράλληλα μρ την εικαστική του δράση αναμείχθηκε με τους κύκλους των νέων ποιητών και επηρεάστηκε απ' αυτούς. 

 

Υπήρξε από τους ιδρυτές της ομάδας Le Grand Jeu και μεταξύ 1929-32 ήταν διευθυντής του ομώνυμου περιοδικού. 

 

Η ομάδα ασκούσε κριτική στον βασισμένο στη λογική ευρωπαϊκό πολιτισμό και επηρεαζόταν από την ινδική φιλοσοφία, το ασυνείδητο και τη μεταφυσική. 

Τα μέλη της προσπαθούσαν να ξεπεράσουν τα όρια του υλικού κόσμου και πειραματίζονταν με τον διαλογισμό, την ποίηση κλπ. 

 

Ταυτόχρονα διατήρησε στενούς δεσμούς και με την πατρίδα του, εμπνεόταν απ’ αυτήν και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη σχέση τσέχικης και γαλλικής πρωτοπορίας. 

 

Επίσης εικονογράφησε βιβλία (εικόνες και εξώφυλλα), φιλοτέχνησε σκηνικά και σχεδίασε βιτρό. 

 

Μεταξύ άλλων πήρε μέρος στη Documenta του Κάσελ το 1959. 

 

Η ζωγραφική του περιλαμβάνει από αφαιρετικά αστικά τοπία ως αφηρημένη τέχνη. 

 

Κατέληξε σε μια τέχνη γεμάτη σύμβολα, αρχετυπικές εικόνες της φύσης και κοσμικά οράματα, ενώ πάντα τον γοήτευαν τα μυθολογικά θέματα και το τοπίο. 

 

Ολόκληρο το έργο του, αφηρημένο ή μη, χαρακτηρίζεται από ποιητική ατμόσφαιρα. 

 

 

SALVATOR ROSA (1615-1673)

 

Ιταλός ζωγράφος, χαράκτης, σατιρικός ποιητής και μουσικός της εποχής του μπαρόκ. 

Κρανίο που ουρλιάζει 

Γεννήθηκε στη Napoli. 

Ο πατέρας του τον πίεζε να γίνει δικηγόρος ή ιερέας και τον έβαλε σε ιερατική σχολή. Ωστόσο εκείνος έπαιρνε κρυφά μαθήματα ζωγραφικής από διάφορους καλλιτέχνες και τελικά αποβλήθηκε από τη σχολή λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος. 

Στα 17 του ο πατέρας του πέθανε και η οικογένεια περιέπεσε σε μεγάλη φτώχεια. 

Έγινε βοηθός ενός ζωγράφου, έζησε για λίγο στη Ρώμη (1634-36) και επέστρεψε στη Νάπολη, όπου άρχισε να φτιάχνει άγρια, σκοτεινά ορεινά τοπία, τα οποία θεωρούνται πρόδρομοι του ρομαντισμού. 

Ωστόσο δεν τα πήγε καλά οικονομικά. 

Στη δεκαετία του 40 εργάστηκε στη Φλωρεντία και τελικά από το 1649 εγκαταστάθηκε οριστικά στη Ρώμη. 

Μετά τις αρχικές δυσκολίες, γνώρισε επιτυχία με τη ζωγραφική του. 

Υπήρξε καταξιωμένος μουσικός, ηθοποιός, αλλά και σημαντικός σατιρικός ποιητής, καυτηριάζοντας σύγχρονούς του ποιητές, μουσικούς κλπ. και, μεταξύ άλλων παίρνοντας έντονα αντιπολεμικές θέσεις. 

Με την καυστική του σάτιρα δημιούργησε πολλούς εχθρούς. 

Η ποίηση

Η φιλοσοφία

Στη ζωγραφική η θεματολογία του είναι σκοτεινή και συχνά γκροτέσκα. 

Εκτός από τα άγρια τοπία, φιλοτέχνησε δραματικά μυθολογικά, ιστορικά, βιβλικά και αλληγορικά έργα διαλέγοντας ασυνήθιστες και συχνά μακάβριες σκηνές, αλλά και πολλές σκηνές μαγείας. 

Με τα παράδοξα, ζοφερά και ασυνήθιστα για την εποχή θέματα που διάλεγε, τα άγρια, βραχώδη φανταστικά τοπία του και τα σκοτεινά του χρώματα, θεωρείται πρόδρομος του ρομαντισμού. 

Μάγος

Οι ρομαντικοί καλλιτέχνες του 18^ου και των αρχών του 19^ου αιώνα τον θεωρούσαν ήρωά τους. 

Υπήρξε από τους πλέον αντισυμβατικούς καλλιτέχνες του 17^ου αιώνα.

Δύο αυτοπροσωπογραφίες

FEDERICO FELLINI (1920-1993)

 

Ο μεγάλος ιταλός σκηνοθέτης δεν ήταν βέβαια ζωγράφος, ωστόσο σχεδίαζε σε όλη του τη ζωή.

Εδώ δεν θα κάνουμε περίληψη της βιογραφίας του, όπως εικαστικούς καλλιτέχνες, αλλά θα ασχοληθούμε μόνο με τα σχέδιά του.

Μικρός διάβαζε μανιωδώς και έφτιαχνε κόμικς και καρικατούρες και νέος ήθελε να γίνει γελοιογράφος.

Στη συνέχεια έφτιαχνε σχέδια που κατέγραφαν φαντασιώσεις του, σκηνές - όπως τις φανταζόταν - από προσεχείς ταινίες του (κάτι σαν storyboard δηλαδή) κλπ.

Επίσης κατέγραφε συστηματικά τα όνειρά του. Τα σχέδιά του γι' αυτά είναι αναμεμειγμένα με πλήθος σημειώσεων.

Πολλά απ' αυτά διαθέτουν έντονα ερωτικά στοιχεία.

Η αγάπη του για τα κόμικς, την καρικατούρα και το σχέδιο παρέμεινε σταθερή.

Δεν είναι τυχαίο ότι τις αφίσες για το "Intervista" και την "Πόλη των Γυναικών" έχουν φιλοτεχνήσει αντίστοιχα οι δημιουργοί κόμικς Milo Manara και Andrea Pazienza.

Αφίσα από το Φεστιβάλ Καννών του 1982 βασισμένη σε σχέδιό του (πιθανόν ρετουσαρισμένου)

Αυτοπροσωπογραφία