ROCKWELL KENT (1882-1971)

Αμερικανός ζωγράφος, εικονογράφος, χαράκτης και συγγραφέας. 

 

 

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. 

 

Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής σε γνωστούς ζωγράφους και το 1902 μπήκε στην New York School of Art, ενώ έκανε και μαθήματα αρχιτεκτονικής. 

 

Έκανε την πρώτη του έκθεση με τοπία το 1904. 

 

Το 1905 ξεκίνησε τις περιπλανήσεις του. 

 

Για 5 χρόνια ζωγράφιζε κυρίως τοπία από το νησί Monhegan στο Maine, που εξέθεσε από το 1907. Η φήμη του ως πρώιμου μοντερνιστή ξεκίνησε από τις δουλειές αυτές. 

 

Όντας μυστικιστής, βρήκε έμπνευση στην «αυστηρή» ομορφιά της άγριας φύσης και για αρκετά χρόνια έζησε νομαδική ζωή, κατοικώντας σε μέρη όπως σε μικρή πόλη της Minnesota,  στην Αλάσκα (1918-19), στο Vermont (1919-25), στη Γη τoυ Πυρός (1922-23), στην Ιρλανδία (1926), στη Γροιλανδία (κατά περιόδους μεταξύ 1929-35) κ.α. 

 

Τα τοπία από όλες αυτές τις συχνά ξεχασμένες περιοχές είναι υποβλητικά. 

 

Αντιμετώπιζε την άγρια φύση και τις ερημιές της μεταφυσικά, αναδεικνύοντας το μυστήριο και τα κοσμικά θαύματα του φυσικού κόσμου. 

 

 

Χαρακτηριστική είναι η περιπλάνηση με τον 9χρονο γιό του στις ερημιές της Αλάσκας το 1918. 

 

Το 1920 εξέδωσε το πρώτο από τα πολλά βιβλία με αναμνήσεις από τις περιπέτειές του με τίτλο «Wilderness», μια συρραφή από τα γράμματα που έστελνε στο σπίτι και εικόνες από την Αλάσκα, το οποίο εντυπωσίασε και στη Βρετανία. 

 

Τα έργα του από την Αλάσκα εδραίωσαν τη φήμη του. 

 

Επηρεάστηκε από το πνεύμα του Whistler, τον οποίο θαύμαζε. 

 

Το 1930 εκδόθηκε μια τρίτομη περιορισμένη έκδοση του Moby Dick εικονογραφημένη με «στοιχειωτικές» ασπρόμαυρες εικόνες του. 

 

Την ίδια χρονιά οι αναμνήσεις του από το πρώτο ταξίδι του στη Γροιλανδία έγιναν best seller. 

 

Αργότερα ξαναπήγε εκεί με εξερευνητική αποστολή, έζησε σε μικρό ψαράδικο οικισμό και φωτογράφησε Εσκμώους κ.ά. 

 

Φιλοτέχνησε επίσης γελοιογραφίες που σατίριζαν την «jazz age» (20ς και 30ς) και εικονογραφήσεις (συνεργαζόταν με γνωστά περιοδικά), καθώς και εικόνες σε γυαλί. 

 

Σε όλη του τη ζωή υπήρξε σοσιαλιστής, εναντιώθηκε στον ισπανικό φασισμό και υποστήριξε ριζοσπαστικές θέσεις. 

 

Η ζωή του υπήρξε συναρπαστική και ελάχιστα σκιαγραφείται σ’ αυτό το κείμενο.

 

Θεωρείται από τους μεγάλους αμερικανούς τοπιογράφους.

 

 

 Αυτοπροσωπογραφία

MICHAEL CRAIG-MARTIN (1941-

 

Ιρλανδός καλλιτέχνης γεννημένος στο Δουβλίνο, αλλά μεγάλωσε κυρίως στην Ουάσιγκτον, όπου μορφώθηκε σε καθολικά σχολεία. 

 

Ενδιαφέρθηκε για την τέχνη χάρη σε έναν παπά που ήταν καλλιτέχνης, αλλά και όταν είδε σε μία έκθεση έργα του Rothko. 

 

Αφού έζησε για λίγο, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων του πατέρα του, και στη Μπογκοτά της Κολομβίας, παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου και σπούδασε στη Νέα Υόρκη Αγγλική Λογοτεχνία και Ιστορία. 

 

Το 1961 σπούδασε τέχνη στο Παρίσι και τον επόμενο χρόνο στο Yale της Νέας Υόρκης, όπου μυήθηκε στον μινιμαλισμό και τις θεωρίες του Josef Albers, που τον επηρέασαν βαθιά. 

 

Από το 1966 έζησε στο Λονδίνο, όπου έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση το 1969. 

 

Άποψη από εγκατάστασή του

Αρχικά φιλοτέχνησε κατασκευές που θυμίζουν κουτιά. 

 

Στη συνέχεια προχώρησε στη χρήση καθημερινών αντικειμένων. 

 

Στα 70ς άρχισε να φτιάχνει γραμμικά σχέδια καθημερινών αντικειμένων. 

 

Προσθέτοντας σ’ αυτά και ζωηρά, πλακάτα χρώματα, καθιέρωσε το ύφος με το οποίο έγινε ευρύτερα γνωστός. Το χρησιμοποίησε στη ζωγραφική, σε τοιχογραφίες και εγκαταστάσεις. 

 

Έκανε επίσης και εννοιολογικά έργα, με γνωστότερο το εντελώς μινιμαλιστικό An Oak Tree του 1973, αλλά και ένα του 1970 που θεωρείται από τα πρωτοπόρα έργα του είδους. 

 

Από τη χρονιά αυτή άρχισε να διδάσκει στο Goldsmith. Στα 80ς άσκησε σημαντική επιρροή στους φοιτητές τότε YBA (Young British Artists), που έγιναν διάσημοι στα 90ς. 

 

Το 1995 επιμελήθηκε τη σημαντική Drawing the Line, μια μεγάλη έκθεση για την ιστορία του σχεδίου που έγινε στο Λονδίνο και περιόδευσε και αλλού. 

 

Από το 2011 κάνει μεταλλικές κατασκευές που απεικονίζουν καθημερινά αντικείμενα και θυμίζουν σχέδια στον αέρα. 

 

Εξέθεσε σε πολλά μέρη του κόσμου και εκπροσώπησε τη Βρετανία στη Μπιενάλε του Sao Paolo το 1998. 

 

Έχουν οργανωθεί αναδρομικές του, με πρώτη αυτή του 1989 στη Serpentine Gallery του Λονδίνου.