TOMAS SANCHEZ (1948-

 

Κουβανός ζωγράφος και χαράκτης γεννημένος σε μικρή πόλη της χώρας. 

Το 1964 πήγε στην Αβάνα και μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών. 

Το 1966 διέκοψε τη φοίτησή του και τον επόμενο χρόνο γράφτηκε σε νεοϊδρυθείσα τότε σχολή, απ’ όπου αποφοίτησε το 1971. 

Την ίδια χρονιά κέρδισε το πρώτο βραβείο για νέους καλλιτέχνες. 

Έως το 1976 έμεινε στη σχολή αυτή ως καθηγητής χαρακτικής, ενώ ως το 1978 έκανε σκηνικά για κρατικό παιδικό θέατρο. 

Το 1980 κέρδισε ένα διεθνές βραβείο International Prize of Drawing Joan Miro) και από τότε ξεκίνησε η διεθνής του καριέρα. 

Στα 80ς κέρδισε και άλλα βραβεία. 

Το 1985 έγινε αναδρομική του έκθεση στην Αβάνα και αργότερα στις ΗΠΑ και στο Μεξικό. 

Σήμερα θεωρείται από τους γνωστότερους εν ζωή κουβανούς καλλιτέχνες. 

Τα πρώιμα έργα του έχουν σουρεαλιστικά ή συμβολικά στοιχεία, ενώ οι πολλές συνήθως φιγούρες που περιέχουν θυμίζουν καρικατούρες.

 

 

 

Έργα της πρώτης του περιόδου 

Ωστόσο είναι κυρίως γνωστός για τα αχανή, ονειρικά τροπικά τοπία του, στα οποία πολύ συχνά «κρύβεται» μια μικροσκοπική ανθρώπινη φιγούρα.

DMITRY ZHILINSKY (1927-2015)

 

Ρώσος ζωγράφος γεννημένος σε χωριό της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας. 

 

Ο πατέρας του εκτελέστηκε το 1938, στα χρόνια της σταλινικής τρομοκρατίας, ενώ ο αδελφός του σκοτώθηκε στον πόλεμο το 1943. 

 

Πήγε στη Μόσχα το 1944. 

 

Από τα 18 του αντέγραφε έργα της Tretyakov Gallery και λάτρευε την κλασική τέχνη. 

 

Ο ζωγράφος με την οικογένειά του. "By thw Sea. Family" (1964)

Μεταξύ 1944-46 σπούδασε στο Ινστιτούτο Εφαρμοσμένων και Διακοσμητικών Τεχνών της Μόσχας, όπου ασχολήθηκε πολύ με τα βιτρό. 

 

Το 1951 αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών της ίδιας πόλης. 

 

 Ομαδικό πορτρέτο γλυπτών στη σχολή

Η σύζυγός του Nina ήταν γλύπτρια. 

 

Nina

Πολύ αργότερα, το 1988, έγινε Ακαδημαϊκός και ήδη από τα 70ς τιμήθηκε με βραβεία και διακρίσεις. 

 

Η ζωγραφική του επηρεάστηκε από την κλασική τέχνη, την Αναγέννηση κ.ά. 

 

Παρέμεινε πάντοτε λάτρης της μεγάλης τέχνης του παρελθόντος και της παράδοσης. 

 

Στους Ρώσους καλλιτέχνες που τον είχαν επηρεάσει περιλαμβάνονται οι Repin, Aivazofsky και Serov, κυρίως όμως ο ζωγράφος του 19ου αιώνα Alexander Ivanov, του οποίου το έργο αγαπούσε σε όλη του τη ζωή. 

 

Γενικά απέφυγε κάθε είδους μοντερνισμό. 

 

Ζωγράφισε ατομικά και ομαδικά πορτρέτα (συχνά της οικογένειάς του) και σκηνές καθημερινής ζωής, αλλά και νεκρές φύσεις με φυτά. 

 

Συχνά όμως απέφευγε την «ευτυχία» του σοσιαλιστικού ρεαλισμού και ζωγράφιζε πιο δύσκολα θέματα («Άνδρας με σκοτωμένο σκύλο», 1976, «1937» (1987), που απεικονίζει τη σύλληψη του πατέρα του το 1937 κλπ.)

 

 

"1937" (η σύλληψη του πατέρα του)

 

 Ένας ασυνήθιστος Μυστικός; Δείπνος

 

 Svyatoslav Richter

 

 

 

 

 

Δύο αυτοπροσωπογραφίες

MARTIN VAN MEYTENS (1695-1770)

 

Σουηδός ζωγράφος γεννημένος στη Στοκχόλμη. 

Ο πατέρας του ήταν επίσης ζωγράφος ολλανδικής καταγωγής, ο οποίος γύρω στα 20 χρόνια πριν τη γέννηση του Martin είχε μετακομίσει στη Σουηδία από την Χάγη. 

Ένα από τα πολλά πορτρέτα της αυτοκράτειρας Μαρίας Τερέζας

Στην αρχή της καριέρας του ο Martin έκανε ένα μεγάλο ταξίδι στην Ευρώπη επισκεπτόμενος το Λονδίνο, το Παρίσι, τη Βιέννη, τη Ρώμη και το Τορίνο. Έμεινε και εργάστηκε για καιρό στην Ιταλία. 

Αρχικά ζωγράφιζε πορτρέτα σε μινιατούρες. 

Τελικά εγκαταστάθηκε στη Βιέννη και άρχισε να χρησιμοποιεί λάδια γύρω στο 1730. 

Έγινε εξαιρετικά δημοφιλής πορτρετίστας στους κύκλους της βασιλικής αυλής και της αριστοκρατίας. Το 1732 έγινε ζωγράφος της αυλής και το 1759 διευθυντής της Ακαδημίας Τεχνών της Βιέννης. 

Συχνά έπαιρνε ιδιαίτερες, καλοπληρωμένες παραγγελίες από τους βασιλείς όπως π.χ. το 1743 από την Maria Teresa της Αυστρίας για να την ζωγραφίσει ως πολεμίστρια, όταν συγκρούστηκε με συμμαχία ευρωπαίων βασιλέων. 

Δημιούργησε ένα είδος «αριστοκρατικού μπαρόκ» με πλούσιες, λεπτομερείς εικόνες ευγενών και βασιλέων, αποτυπώνοντας τη λαμπρότητα και τη χλιδή της αριστοκρατικής κουλτούρας της εποχής. 

Εξειδικεύτηκε επίσης σε σκηνές πλήθους από γιορτές και άλλες εκδηλώσεις της αυλής.

Το εντυπωσιακά λεπτομερές πρώτο επάνω έργο της ανάρτησης απεικονίζει το δείπνο κατά τη διάρκεια του γάμου της ισπανίδας πριγκίπισσας Ισαβέλλας με τον Αψβούργο αυτοκράτορα Joseph II.    

Και ένα ιδιαίτερο έργο: "Γονατιστή καλόγρια". Ωστόσο στο πίσω μέρος του καμβά υπάρχει η δεύτερη εικόνα.

Δύο αυτοπροσωπογραφίες του