Αμερικανός ζωγράφος και χαράκτης γεννημένος στη Μασαχουσέτη.

 Από τα 10 του χρόνια είχε αποφασίσει ότι θα γίνει καλλιτέχνης. 

Από την πρώιμη μοντερνιστική του φάση

Από την αφηρημένη του περίοδο

Σπούδασε τέχνη στη Βοστόνη με καθηγητή τον P.H. Hale, έναν ιμπρεσιονιστή ζωγράφο. 

Συνέχισε από το 1930 στη Νέα Υόρκη, στην Art Students League of New York, σχολή με την οποία σχετίστηκε για πολλά χρόνια, με καθηγητή, μεταξύ άλλων, τον Stuart Davis. 

Το 1936 έγινε επίσημος τυπογράφος / χαράκτης της σχολής και αργότερα δίδαξε εκεί χαρακτική επηρεάζοντας μια ολόκληρη γενιά διάσημων αργότερα καλλιτεχνών, όπως οι Rosenquist, Jenkins, Twobly κ.ά. 

Στη συνέχεια δίδαξε σε άλλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ.  

Δουλειά του βρίσκεται σε όλα ουσιαστικά τα σημαντικά μουσεία των ΗΠΑ, ενώ έχει βραβευτεί αρκετές φορές. 

Πέθανε στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 101 ετών. 

Η δουλειά του ήταν αρχικά ρεαλιστική, μετά πειραματίστηκε με τον μοντερνισμό και τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό και από τα 60ς κατέληξε στο χαρακτηριστικό ύφος του:

Ένα είδος παραστατικού μινιμαλισμού με καθαρές γραμμές και πλακάτα χρώματα. 

Τα έργα του αποπνέουν γαλήνη, αρμονία και κομψότητα. 

Τα θέματά του απεικονίζουν την ανθρώπινη φιγούρα και ζώα (κυρίως γάτες) άλλοτε σε απλές, καθημερινές σκηνές και σε οικιακό περιβάλλον και άλλοτε τοποθετημένα σε ονειρικούς κόσμους. 

Συχνά μοντέλα του ήταν άτομα της οικογένειάς του (σύζυγος, κόρη κλπ.) 

Σχέδιο

 

Αυτοπροσωπογραφία

Ρώσος ζωγράφος. 

Γεννήθηκε σε έντονα πατριαρχική οικογένεια, που ωστόσο ενδιαφερόταν για την ιστορία και τη λογοτεχνία. 

Οι φιλόσοφοι. [Το έργο απεικονίζει δύο σύγχρονούς του ρώσους στοχαστές]

Από το 1874 στάλθηκε στη Μόσχα για να μορφωθεί. Το 1877 οι δάσκαλοί του συνέστησαν να γραφεί σε σχολή τέχνης της πόλης, όπου φοίτησε. 

Συνέχισε την εκπαίδευσή του κοντά στον ζωγράφο Vladimir Makovsky. 

Ξεκίνησε με ιστορικά έργα, ενώ παράλληλα εικονογραφούσε βιβλία και περιοδικά (ανάμεσά τους και μια συλλογή από παραμύθια του Pushkin ). 

Το 1885 παντρεύτηκε παρά την αντίθεση της οικογένειάς του. Πολλά έργα της εποχής αυτής είχαν ως θέμα τη γυναίκα του. 

Πορτρέτο της πρώτης συζύγου του

Έγινε ευρύτερα γνωστός με το έργο του «Ο Ερημίτης» (1889), ταξίδεψε στην Ευρώπη και ξεκίνησε τη σειρά από 15  μεγάλους πίνακες με θέμα τη ζωή του αγίου Σέργιου, που ολοκληρώθηκε μετά από 50 χρόνια! 

Ο ερημίτης

Το 1890 του ζητήθηκε να κάνει τοιχογραφίες για ένα ναό. Ταξίδεψε στη Ρώμη και την Κωνσταντινούπολη για να μελετήσει από κοντά τη βυζαντινή τέχνη και ασχολήθηκε με το έργο αυτό επί 22 χρόνια! Η σειρά αυτή του χάρισε μεγάλη φήμη. 

Στη συνέχεια ανέλαβε και άλλα θρησκευτικά έργα. Ο ίδιος είχε κλίση προς τη θρησκεία. Πέρασε μάλιστα κάποιο χρόνο σε μοναστήρι το 1901.

Γενικά η δουλειά του χαρακτηρίζεται από έντονα θρησκευτικό συμβολισμό. 

Μετά το ξέσπασμα της επανάστασης του 1905 έγινε μέλος ακροδεξιού, εθνικιστικού και αντισημιτικού κόμματος. Όπως αναμενόταν μετά το 1917 η καριέρα του υποβαθμίστηκε.

Το 1920 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τα θρησκευτικά έργα (εκτός της σειράς του αγίου Σέργιου που συνεχίστηκε) και επικεντρώθηκε στα πορτρέτα. 

Leon Tolstoi

Το 1938 ο γιος του εκτελέστηκε στις σταλινικές εκκαθαρίσεις, η κόρη του ανακρίθηκε βίαια και ο ίδιος φυλακίστηκε για 2 εβδομάδες. 

Ωστόσο το 1941 κέρδισε το βραβείο Stalin για ένα πορτρέτο του Pavlov. 

Πέθανε φτωχός και άρρωστος. Μετά το 1960 αποκαταστάθηκε και τιμήθηκε μεταθανάτια. 

Ivan Ilyin (φιλόσοφος)

 

Αυτοπροσωπογραφία

 Γάλλος ζωγράφος γεννημένος στη Λυόν. 

Από το 1980 σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μονπελιέ.

 Σήμερα ζει και εργάζεται στο Παρίσι. 

Θεωρείται από τους «προπάτορες» του κινήματος της Figuration Libre, μιας παραστατικής τάσης που έχει τις ρίζες της στους φωβ και στον εξπρεσιονισμό και άνθησε στα 80ς ως αντίδραση στον μινιμαλισμό και την εννοιολογική τέχνη (conceptual art). 

Η δουλειά του χαρακτηρίζεται από τη σχεδόν μόνιμη παρουσία της ανθρώπινης φιγούρας με καρικατουρίστικο τρόπο.   

 Άλλαστοιχεία που τη χαρακτηρίζουν είναι τα χοντρά περιγράμματα, η συχνή ανάμειξη γραμμάτων στο έργο, τα πολύπλοκα μοτίβα που περιβάλλουν κάθε στοιχείο της σύνθεσης και τα έντονα, πλακάτα χρώματα. 

Τα «πυρετώδη» θέματά του είναι συχνά μουσικοί, αλλά και σκηνές βίας, σεξ, πειραγμένα πορτρέτα, φυτικά μοτίβα κ.ά. και αναφέρονται στη σύγχρονη ζωή.

Θυμίζουν κόμικς, από τα οποία αντλεί έμπνευση, ενώ άλλες «πηγές» είναι τα γκράφιτι, η ποπ κουλτούρα γενικά, η παιδική τέχνη και η Art Brut.

Συχνά τα έργα του είναι σατιρικά ή ασκούν κοινωνική κριτική.

Αυτοπροσωπογραφία